۱. انسان‌ها با تغییرات گسترده مانند استفاده از pesticides، نابودی زیستگاه‌ها، آلودگی و تغییر اقلیم، به‌طور سیستماتیک جامعه‌های زیستی را بازسازی یا تضعیف می‌کنند، که منجر به کاهش تنوع محلی و تغییر ساختار اکوسیستم‌ها شده است .

۲. بررسی جهانی داده‌ها از بیش از ۳۶۶۷ مطالعه نشان می‌دهد که فشار انسانی تنوع گونه‌ها را کاهش داده و به جای همگن‌سازی، غالباً تفاوت‌های زیستی منطقه‌ای را افزایش می‌دهد .

۳. حشره‌زدایی شدید در ذخیره‌گاه‌های طبیعی حتی محافظت‌شده گزارش شده است: کاهش ۷۵٪ پرواز حشرات در آلمان، ۸۳٪ سخت‌پوستان در آمریکا و کاهش ۶۰ برابری زیست‌توده در پورتوریکو .

۴. این سقوط حشره‌ای “نیمه درخت زندگی” را در یک عمر انسان تهدید می‌کند و پیامدهای گسترده‌ای شامل کاهش پرندگان، خزندگانی و خفاش‌ها دارد .

۵. حفظ تنوع زیستی، برای خدمات اکوسیستمی حیاتی مانند تنظیم آب، کنترل آفت و باروری خاک ضروری است و فقدان آن امنیت غذائی و سلامت انسانی را به خطر می‌اندازد .

۶. برای مقابله با انقراض‌ها، اهداف جهانی مانند �طبیعت‌مثبت� تا سال ۲۰۳۰ و بازیابی زیست‌بوم‌ها بر اساس چارچوب‌هایی مانند کنفرانس کونمینگ–مونترال پیشنهاد شده‌اند .