نقش آموزش انعطافپذیر در پاسخگویی به تفاوتهای فردی یادگیرندگان
مقدمه
یکی از واقعیتهای انکارناپذیر کلاسهای درس، وجود تفاوتهای فردی میان دانشآموزان است. این تفاوتها میتواند شامل سطح تواناییهای شناختی، سرعت یادگیری، علایق، پیشزمینههای آموزشی و حتی شرایط فرهنگی و اجتماعی باشد. نادیده گرفتن این تنوع، فرآیند یاددهی–یادگیری را با چالشهای جدی مواجه میکند. از اینرو، آموزش انعطافپذیر بهعنوان رویکردی مؤثر در نظامهای آموزشی مورد توجه قرار گرفته است.
مفهوم آموزش انعطافپذیر
آموزش انعطافپذیر به مجموعهای از روشها و راهبردهای تدریس اطلاق میشود که در آن معلم تلاش میکند محتوا، روش تدریس و ارزشیابی را متناسب با نیازها و تواناییهای متفاوت یادگیرندگان تنظیم کند. در این رویکرد، تأکید بر یادگیری دانشآموزمحور است و معلم نقش هدایتکننده و تسهیلگر را بر عهده دارد.
اهمیت توجه به تفاوتهای فردی
پژوهشهای آموزشی نشان میدهند که یادگیری زمانی عمیقتر و ماندگارتر خواهد بود که تفاوتهای فردی دانشآموزان در نظر گرفته شود. دانشآموزانی که فرصت یادگیری متناسب با سطح خود را دارند، معمولاً انگیزه بیشتری نشان میدهند و مشارکت فعالتری در کلاس دارند. این موضوع بهویژه در کلاسهایی با تنوع بالا اهمیت دوچندان پیدا میکند.
راهکارهای اجرای آموزش انعطافپذیر
برای تحقق آموزش انعطافپذیر در کلاس درس میتوان از راهکارهای زیر بهره گرفت:
- تنوع در روشهای تدریس مانند بحث گروهی، آموزش مبتنی بر پروژه و فعالیتهای فردی
- تنظیم تکالیف در سطوح مختلف بهگونهای که همه دانشآموزان امکان موفقیت داشته باشند
- استفاده از ارزشیابیهای مستمر و کیفی بهجای تأکید صرف بر آزمونهای پایانی
- تقویت یادگیری خودراهبر از طریق واگذاری مسئولیت بیشتر به دانشآموزان
نتیجهگیری
آموزش انعطافپذیر میتواند پاسخی عملی به تنوع موجود در کلاسهای درس باشد و زمینهساز عدالت آموزشی و یادگیری مؤثرتر شود. موفقیت این رویکرد مستلزم آگاهی معلمان، برنامهریزی مناسب و حمایت نظام آموزشی است. توجه به تفاوتهای فردی نه تنها یک ضرورت آموزشی، بلکه گامی مهم در جهت ارتقای کیفیت آموزش محسوب میشود.
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۴۰۴/۱۰/۰۹ ساعت 11:57 توسط محمدرضا مزرعه
|