روش های تقویت هوش هیجانی

هوش هیجانی چیست؟

به‌صورت خلاصه هوش هیجانی یعنی توانایی تشخیص و مدیریت احساسات خود و واکنش نشان دادن به احساسات دیگران. هوش هیجانی یعنی درک کنید که احساسات چگونه به افکار و اعمال شما شکل می‌دهند، تا بتوانید رفتار خود را بهتر کنترل کنید. اگر آگاهی احساسی بیش‌تری داشته باشید، می‌توانید به درک عمیق‌تری از این‌که چه کسی هستید، دست پیدا کنید. این مسئله به شما کمک می‌کند تا بهتر با دیگران ارتباط برقرار کنید و روابط قوی‌تری ایجاد کنید. به‌صورت خلاصه می‌توان گفت که با درک بهتر ابعاد هوش هیجانی، می‌توانید ارتباط بهتری با جامعه و اطرافیان برقرار کنید. زمینه‌هایی مانند خودآگاهی، مدیریت خود، انگیزه دادن، درک متقابل، مهارت‌های اجتماعی و همدردی، هرکدام به نحوی به تقویت ابعاد هوش هیجانی کمک می‌کنند

راهکار ۱: تمرین مشاهده‌ احساسات خود

ما اغلب سبک زندگی شلوغ و گیج‌کننده‌ای داریم که به‌راحتی می‌تواند سبب گم شدن احساساتمان شود. برای ارتباط مجدد با احساسات خود، باید چند مقطع خاص در طول روز را مشخص کنیم؛ زمان مشخص شده که رسید، چند نفس عمیق بکشید و توجه کنید که چه احساسی دارید. به این توجه کنید که آن احساس، به‌عنوان یک حس فیزیکی در کدام قسمت بدن شما نمایان می‌شود و چه حسی دارد. هر چه بیش‌تر تمرین کنید، بیش‌تر روی آن تسلط پیدا می‌کنید.

افرادی که هوش هیجانی بالایی دارند می‌توانند برای احساسات خود برنامه‌ریزی کنند. آن‌ها مدت زمان مشخصی را در طول روز به احساسات خود اختصاص می‌دهند. اگر می‌خواهید آگاهی احساسی خود را افزایش دهید، بیشتر با افرادی که هوش هیجانی بالاتری دارند ارتباط برقرار کنید؛ زیرا این افراد به شما کمک می‌کنند بدن و ذهن خود را به درستی مدیریت کنید. انسان‌ها به صورت ذاتی و بدون اینکه خود متوجه باشند، سعی می‌کنند شبیه افرادی باشند که بیشتر با آن‌ها معاشرت دارند..

راهکار ۲: به رفتار خود توجه کنید

هنگامی‌ که مشغول تمرین آگاه شدن نسبت به احساسات خود هستید، برای توجه به رفتارهای خود، زمان بگذارید. رفتاری که زمان تجربه کردن احساساتی خاص از خود بروز می‌دهید را مشاهده کنید و ببینید که روی زندگی روزمره‌ شما چه تاثیری دارد. مدیریت احساسات، زمانی که به آن‌ها واکنش نشان می‌دهید راحت‌تر است.

افرادی که هوش هیجانی بالایی دارند در لحظه متوجه احساسات خود می‌شوند و می‌دانند با چه شخصی آن را در میان بگذارند. آگاهی داشتن از مسائل می‌تواند بر واکنش‌های شما تاثیر گذارد و نتایج آن را تحت تاثیر قرار دهد.

راهکار ۳: زیر سوال بردن نظرات خود

ایده و نظرات خود را از تمام زوایا بررسی کنید. نظرات شما مرتب به‌وسیله‌ افراد دیگری با دیدگاه‌های مشابه، تقویت و از نو بیان می‌شوند؛ یا توسط افرادی با دیدگاه متفاوت، نقد می‌شوند. به‌قدر کافی زمان بگذارید تا تمام جوانب داستان را بررسی کنید و دیدگاه خود را به چالش بکشید؛ حتی درصورتی‌که احساس می‌کنید کاملا درست است. این کار باعث می‌شود دیگران را بهتر درک کنید و بیش‌تر پذیرای ایده‌های نو باشید

راهکار ۴: با دیگران همدردی کنید

یکی از سریع‌ترین روش‌های همدردی این است که به تجربه‌ شخص گوش دهید و با بیان تجربه‌ مشابه خود به او متصل شوید. از در میان گذاشتن خود نترسید، چرا‌که ممکن است منجر به آغاز یک دوستی بزرگ و طولانی شود.

راهکار ۵: برای جشن گرفتن نکات مثبت، زمان بگذارید

یکی از روش‌های کلیدی افزایش هوش هیجانی جشن گرفتن و واکنش نشان دادن به لحظات مثبت زندگی است. افرادی که احساسات مثبت را تجربه می‌کنند، در کل انعطاف‌پذیرتر هستند و احتمال این‌که روابط کاملی داشته باشند بیش‌تر است. همچنین این موضوع به آن‌ها کمک می‌کند که از شرایط سخت عبور کنند..

راهکار ۶: نکات منفی را نادیده نگیرید

ابعاد هوش هیجانی آن‌قدر گسترده است که شاید دو نکته‌ کاملا متضاد، در تقویت یا پس‌رفت آن نقش یکسانی داشته باشند. یکی از این موارد، نکات مثبت و منفی در زندگی هستند. برای تقویت هوش هیجانی، واکنش نشان دادن به احساسات منفی درست به‌ اندازه‌ واکنش نشان دادن به نکات مثبت، مهم است. درک این موضوع که چرا دچار احساسات منفی هستید، برای مستقل شدن و تبدیل‌شدن به کسی که بتواند در آینده با مسائل منفی راحت‌تر برخورد کند، نکته‌ مهمی است.

چگونگی آموزش به کودکان نابینا یا کم بینا

کلاس‌های درس در مدارس عادی برای دانش‌آموزان بینا طراحی شده‌اند، بنابراین در اکثر موارد، دانش‌آموزان نابینا و کم‌بینا در مدارس مخصوص تحصیل می‌کنند. اما در موارد خاصی، برخی از دانش‌آموزان نابینا در مدارس عادی ثبت‌نام می‌شوند. دانش‌آموزان کم‌بینایی هم که از سنین پایین توانبخشی شده‌ باشند، امکان حضور در مدارس عادی را دارند.نابینا یا کم‌بینا بودن به چه معنا است؟

وقتی صحبت از مشکلات بینایی می‌شود با طیفی از مشکلات رو به رو هستیم. افرادی که نابینا یا کم‌بینا هستند، بر اساس میزان بینایی خود معمولاً در یکی از طیف‌های زیر قرار می‌گیرند:

نیمه بینا: فردی که کم‌بینا است و در یک یا هر دو چشم کمی بینایی دارد. این اصطلاح اغلب در محیط های آموزشی استفاده می‌شود.

کم‌بینا: این اصطلاح به فردی با دید ضعیف اشاره می‌کند که نمی‌توان ضعف چشم‌هایش را به طور کامل با عینک یا لنز اصلاح کرد. در برخی موارد، فرد می‌تواند اشیا را از نزدیک ببیند اما از فاصله دور نمی‌بیند و یا برعکس. برخی دیگر در کل طیف بینایی ضعیفی دارند.

نابینای قانونی: میزان بینایی یک نابینای قانونی در حدی است که اصلاح آن (دست‌کم در یک چشم) به وضعیتی بهتر از 200/20، ممکن نباشد. این اصطلاح همچنین به کسانی اطلاق می‌شود که میدان دید 20 درجه یا کمتر دارند.

نابینای مطلق: فردی که به کلی بینایی خود را از دست داده است.

دانش‌آموزان کم‌بینا یا نابینا ممکن است در هر نقطه‌ای از این طیف قرار بگیرند، بنابراین مهم است که درباره‌ی سطح اختلال آن‌ها بیشتر بدانید. شما با شناخت سطح مشکل دانش‌آموز، قطعاً می‌توانید به نحو موثرتری به او کمک کنید تا در کلاس عملکرد خوبی داشت10 نکته کلیدی برای آموزش دانش‌آموزان نابینا یا کم‌بینا

نکات و راهکارهایی که در ادامه ذکر شده‌اند، اقدامات روزانه‌ای هستند که برای کمک به موفقیت دانش‌آموزان نابینا یا کم‌بینا در محیط کلاس، مفید و موثر هستند:

(1) همیشه دانش‌آموز را با نام کوچک صدا بزنید

همیشه هنگام صحبت کردن با دانش‌آموز کم‌بینا از نام کوچک او استفاده کنید. به این ترتیب او متوجه خواهد شد که شما با وی صحبت می‌کنید نه شخص دیگری. هنگام عبور از کنار او در راهرو، به جای گفتن «سلام»، از افراد بخواهید نام او را ببرند، زیرا دانش‌آموزان نابینا یا کم‌بینا ممکن است قادر به تشخیص چهره نباشند. برای مثال: «سلام سارا، من فلانی هستم. امروز چطوری؟». دانش‌آموزان دیگر را تشویق کنید که همین کار را انجام دهند زیرا این امر باعث تقویت ارتباط در مدرسه می‌شود.

(2) استفاده از کلماتی که به دید اشاره دارند، اشکالی ندارد

از به کار بردن کلماتی مانند «ببین» و «نگاه کن» اجتناب نکنید. درست مانند همسالان بینای خود، این کلمات باید بخشی از واژگان دانش‌آموز نابینا یا کم‌بینا باشد تا نشان دهد که آن‌ها چگونه می‌بینند، چه با لمس کردن، نزدیک کردن چیزها به چشم یا در مکالمه‌ی عادی، مانند گفتن «بعداً می‌(3) هنگام درس دادن همیشه از کلام استفاده کنید

هنگام نوشتن روی تخته، همیشه آنچه را که می‌نویسید به صورت شفاهی بیان کنید تا دانش‌آموز به آن اطلاعات دسترسی داشته باشد و بتواند مطلب را دنبال کند. از مفاهیم موقعیتی و جهت‌دار مانند بالا/زیر، پشت/جلو، چپ/راست و … استفاده کنید و از جملات توصیفی مانند «توپ در کنار در است» به جای «توپ آنجاست» استفاده کنید. از کلمات و عباراتی مانند «اینجا»، «آنجا» و حرکاتی که جهت را نشان می‌دهند، خودداری کنید. همیشه در نظر داشته باشید که اگر مکانی را بدون بیان شفاهی چیزی که به آن اشاره شده است نشان دهید، دانش‌آموزان دارای اختلال بینایی نمی‌توانند آن را ببینند.

(4) از پرسیدن اینکه آیا دانش‌آموز چیزی را می‌بیند خودداری کنید

از دانش‌آموز نپرسید: «می‌توانی این را ببینی؟» دانش‌آموزان کم‌بینا اغلب می‌توانند مطالب روی تخته را ببینند، اما این بدان معنا نیست که می‌توانند به مطلب به طور کامل دسترسی داشته باشند یا آن را بخوانند. در عوض بپرسید: «آیا می‌توانی X را پیدا کنی؟» یا «آیا می‌توانی همه‌ی کلمات و اعداد را بدون حدس زدن شناسایی کنی؟»

(5) نشستن صحیح بسیار مهم است

به دلیل کمبود میدان بینایی، همیشه از جنبه‌ی قوی‌تر بینایی دانش‌آموز حمایت کنید. به عنوان مثال، اگر دانش‌آموز فقط از چشم چپ خود استفاده می‌کند، باید در سمت راست کلاس دور از پنجره‌ها بنشیند. پنجره‌ها و نور خورشید در حالت ایده‌آل باید پشت دانش‌آموز باشد.

(6) از رنگ‌های متضاد استفاده کنید

هنگام آموزش به دانش آموزان کم‌بینا یا نابینا، از کنتراست یا رنگ‌های متضاد برای همه چیز استفاده کنید. مثلاً در سالن ورزش از توپ‌های روشنی استفاده کنید که در تضاد با رنگ تیره‌ی زمین هستند. در لبه‌ی پله‌ها (دست‌کم اولین و آخرین پله) باید از برچسب‌های رنگی با کنتراست بالا (معمولاً زرد)

انتیجه‌گیری

دانش‌آموزان نابینا یا کم‌بینا در اکثر موارد در مدارس خاص تحصیل می‌کنند. اما گاهی چنین دانش‌آموزانی با توجه به توانبخشی‌های صورت گرفته، امکان حضور در مدارس عادی را دارند. در چنین شرایطی معلم باید آگاهی و آمادگی لازم برای تعلیم چنین دانش‌آموزی را داشته باشد. درک کامل میزان نابینایی یا کم‌بینایی دانش‌آموز، آگاهی بخشی درباره‌ی توانایی‌های او و الگو بودن برای سایر دانش‌آموزان برای پذیرفته شدن دانش‌آموز مورد نظر در جمع دیگر افراد کلاس، از اهمیت بالایی برخوردار هستند.ستفاده شودبینمت!»ه باشد.