مدیریت محیط آموزشی مدرسه

مدیریت محیط آموزشی مدرسه

مدیریت محیط آموزشی مدرسه فرآیندی است که به سازمان‌دهی مؤثر فضا، منابع انسانی و امکانات آموزشی می‌پردازد. هدف اصلی آن ایجاد محیطی امن، پویا و یادگیرنده‌محور برای دانش‌آموزان است. مدیر مدرسه نقش کلیدی در هدایت این محیط ایفا می‌کند. ارتباط سازنده بین معلمان، دانش‌آموزان و والدین از ارکان مدیریت موفق مدرسه است. مدیریت صحیح محیط آموزشی باعث افزایش انگیزه یادگیری می‌شود. نظم، عدالت و احترام متقابل از ویژگی‌های مهم این فضا هستند. استفاده بهینه از فناوری‌های آموزشی نیز بخشی از مدیریت نوین مدرسه محسوب می‌شود. توجه به تفاوت‌های فردی دانش‌آموزان، کیفیت آموزش را ارتقا می‌دهد. محیط آموزشی مناسب به رشد اجتماعی و اخلاقی دانش‌آموزان کمک می‌کند. در نهایت، مدیریت اثربخش مدرسه زمینه‌ساز پیشرفت تحصیلی پایدار است.

دانش آموز محور قرار گرفتن مدیریت آموزشگاهی

در مدیریت آموزشگاهی، رویکرد «دانش‌آموز محور» به معنای طراحی و هدایت کلیت سیستم مدرسه (و نه فقط کلاس درس) حول محور نیازها، علایق، توانایی‌ها و مشارکت فعال دانش‌آموزان است. این نگرش، تحولی اساسی از ساختار سلسله‌مراتبی و متمرکز سنتی به سوی ساختاری مشارکتی، منعطف و پاسخگو است.

مؤلفه‌های کلیدی مدیریت آموزشگاهی دانش‌آموز محور

این رویکرد در عمل بر چند اصل استوار است:

· توانمندسازی و مشارکت در تصمیم‌گیری
دانش‌آموزان در تصمیماتی که بر یادگیری و محیط مدرسه اثر می‌گذارد، مشارکت داده می‌شوند. این می‌تواند شامل مشارکت در تنظیم قوانین، ارائه پیشنهاد برای فعالیت‌ها و ارزیابی برنامه‌ها باشد.
· توسعه محیط یادگیری شخصی‌سازی شده
برنامه‌ریزی درسی و آموزشی به گونه‌ای منعطف طراحی می‌شود که امکان انتخاب موضوع، سرعت یادگیری و روش ارائه مطالب را بر اساس علاقه و سبک یادگیری هر دانش‌آموز فراهم کند.
· تغییر نقش معلم به تسهیل‌گر و راهنما
در این مدل، معلم از مرجع انحصاری دانش به تسهیل‌گر فرآیند یادگیری تبدیل می‌شود. او محیط را برای کاوش دانش‌آموزان آماده می‌کند و به جای آموزش یک‌طرفه، راهنمایی و همراهی می‌کند.
· تمرکز بر رابطه و جامعه‌سازی
اولویت، برقراری ارتباطات مثبت، احترام‌آمیز و پاسخگو بین تمام اعضای جامعه مدرسه است. مدیریت، به جای کنترل انضباطی صرف، بر درک ریشه رفتارها و ترمیم روابط متمرکز می‌شود.
· ارزیابی مستمر و بازخورد محور
نظام ارزشیابی، تک‌بعدی و تنها مبتنی بر آزمون نیست. بلکه بر فرآیند یادگیری، پروژه‌ها، خودارزیابی و دریافت بازخورد مستمر برای بهبود تمرکز دارد.

🔄 چارچوب اجرا: از کلاس درس تا مدیریت مدرسه

پیاده‌سازی این رویکرد نیازمند تغییر هماهنگ در سطوح مختلف است:

· در سطح کلاس درس و آموزش
روش‌هایی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر پرسش و یادگیری مشارکتی به کار گرفته می‌شوند. چیدمان کلاس منعطف است و به دانش‌آموزان امکان می‌دهد در قالب ایستگاه‌های کاری یا گروه‌ها فعالیت کنند.
· در سطح برنامه‌ریزی درسی
برنامه درسی به عنوان یک چارچوب راهنما عمل می‌کند، نه یک متن ثابت. این چارچوب نقطه شروع را مشخص می‌کند و فضایی برای دنبال کردن علایق و پرسش‌های دانش‌آموزان باقی می‌گذارد.
· در سطح مدیریت و رهبری مدرسه
مدیر مدرسه، فرهنگ مشارکت و گفت‌وگو را در بین معلمان، دانش‌آموزان و اولیا ترویج می‌کند. فضای فیزیکی مدرسه (کتابخانه، آزمایشگاه، حیاط) برای حمایت از انواع فعالیت‌های یادگیری بازطراحی می‌شود. همچنین، حلقه‌های بازخورد منظم (مانند نظرسنجی، جلسات گفت‌وگو) برای دریافت نظر ذینفعان و بهبود مستمر برنامه‌ها ایجاد می‌شود.

⚠️ چالش‌ها و ملاحظات اجرایی

گذار به مدیریت دانش‌آموز محور بدون چالش نیست. مهم‌ترین موانع و محدودیت‌ها عبارتند از:

· آمادگی و توسعه حرفه‌ای معلمان: معلمان نیازمند آموزش‌های گسترده برای تسلط بر نقش جدید تسهیل‌گری و مدیریت کلاس‌های مشارکتی هستند.
· تفاوت سطح دانش‌آموزان: مدیریت کلاس با سطوح یادگیری و سرعت پیشرفت متنوع می‌تواند پیچیده باشد و نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تری دارد.
· محدودیت‌های زمانی و برنامه درسی فشرده: این روش معمولاً به زمان بیشتری نیاز دارد و ممکن است با فشار برای پوشش مطالب درسی از پیش تعیین شده در تناقض باشد.
· چالش‌های ارزیابی: هماهنگ‌سازی روش‌های کیفی و فرآیندمحور ارزیابی با سیستم‌های سنلی نمره‌دهی و آزمون‌های استاندارد شده دشوار است.
· محدودیت منابع و فضای فیزیکی: اجرای این روش ممکن است به امکانات، فناوری و فضای مناسب‌تری نیاز داشته باشد که در همه مدارس به یکسان فراهم نیست.

💎 جمع‌بندی

مدیریت آموزشگاهی دانش‌آموز محور، یک تغییر پارادایم از «مدیریت برای نظم و کنترل» به «رهبری برای توانمندسازی و یادگیری» است. موفقیت آن منوط به نگرش سیستماتیک و پذیرش تدریجی است. این تغییر با شروع از کلاس‌های درس، توسعه مهارت‌های معلمان و همراه کردن اولیا، در نهایت به ایجاد مدرسه‌ای به عنوان یک جامعه یادگیرنده منجر می‌شود که در آن هر دانش‌آموز احساس تعلق، مسئولیت و امکان شکوفایی دارد.

نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

امید فاطمی گروه ۲۱ (طراحی آموزشی)

نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان

خانواده به‌عنوان نخستین محیط تربیتی کودک، نقشی اساسی در شکل‌گیری شخصیت، نگرش و انگیزه‌های تحصیلی او دارد. عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تنها به کیفیت آموزش در مدرسه وابسته نیست، بلکه میزان حمایت و توجه خانواده نیز می‌تواند در موفقیت یا ناکامی تحصیلی آنان تأثیرگذار باشد. در این نوشتار به مهم‌ترین ابعاد نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پرداخته می‌شود.

۱. ایجاد فضای آرام و مناسب برای مطالعه

یکی از عوامل مؤثر در تمرکز و یادگیری دانش‌آموزان، وجود محیطی آرام و بدون تنش در خانه است. خانواده‌هایی که شرایط مناسبی برای مطالعه و انجام تکالیف فراهم می‌کنند، زمینه را برای پیشرفت تحصیلی فرزندانشان مهیا می‌سازند.

۲. حمایت عاطفی و انگیزشی

تشویق، دلگرمی و اعتماد به نفس دادن به دانش‌آموزان از سوی والدین، آن‌ها را برای تلاش بیشتر و غلبه بر مشکلات تحصیلی آماده می‌کند. حمایت عاطفی خانواده نقش مهمی در کاهش اضطراب و افزایش انگیزه یادگیری دارد.

۳. نظارت بر فعالیت‌های درسی

پیگیری وضعیت درسی، حضور در جلسات اولیا و مربیان و آگاهی از سطح پیشرفت یا مشکلات آموزشی دانش‌آموزان، به والدین کمک می‌کند تا در مواقع لازم به‌درستی مداخله کرده و راهنمایی‌های لازم را ارائه دهند.

۴. الگوسازی مثبت

والدینی که خود به علم، مطالعه و پیشرفت اهمیت می‌دهند، به‌صورت غیرمستقیم الگویی الهام‌بخش برای فرزندانشان هستند. رفتارها و نگرش‌های والدین نسبت به آموزش، تأثیر زیادی بر دیدگاه دانش‌آموزان دارد.

۵. همکاری با معلمان و مدرسه

تعامل مؤثر خانواده با مدرسه و معلمان، به بهبود فرآیند آموزشی کمک می‌کند. وقتی والدین و معلمان در ارتباطی سازنده باشند، می‌توانند به شکل مؤثرتری مسائل درسی و رفتاری دانش‌آموز را پیگیری و حل کنند.

بازی کن، یاد بگیر « نقش بازی در یادگیری»

مقدمه

سلام ! خوش اومدین .

امروز می خوایم در مورد چیزی حرف بزنیم که شاید خیلی جدی بهش نگاه نمی کنیم ...

بازی.

بذار یه سؤال بپرسم :

آیا بازی فقط یه تفریح بچگانه ست؟ یا ممکنه کلیدیه برای یادگیری عمیق تر، مؤثرتر و لذت بخش تر؟

خب، بیاین با هم بررسی کنیم.

ادامه نوشته

افزایش کیفیت تدریس در کلاس درس

کیفیت تدریس یکی از عوامل کلیدی در موفقیت آموزشی و یادگیری دانش‌آموزان است. معلمان با استفاده از روش‌ها و تکنیک‌های مؤثر تدریس می‌توانند به بهبود یادگیری و افزایش انگیزه دانش‌آموزان کمک کنند. پژوهش و توسعه حرفه‌ای به معلمان این امکان را می‌دهد که مهارت‌های خود را به‌روز کرده و روش‌های تدریس خود را بهبود بخشند.

ادامه نوشته

کودک بیش فعال و کلاس درس

بیش فعالی یک اختلال رفتاری است که به آن توجه دقیق یا نقص اوجین (ADHD) هم گفته می شود. افراد مبتلا به بیش فعالی دارای مشکلات در توجه، کنترل عصبی و تعادل تحرکی هستند که می تواند بر روی زندگی شخصی، تحصیلی و حرفه‌ای آنها تاثیر گذار باشد.

​​​​علائم بیش فعالی ممکن است شامل افزایش حرکت و کنجکاوی، عدم توانایی در تمرکز و تعقیب، اشتباهات متکرر، انتخاب‌های به احتمال بالای خطرناک و کندی در انتخاب و بلوغ فردی باشد.

ادامه نوشته

طراحی آموزشی در آموزش و پرورش

طراحی آموزشی (Instructional Design) نقش بسیار حیاتی در آموزش و پرورش ایفا می‌کند. این فرآیند به طور سیستماتیک به ایجاد تجارب یادگیری موثر و کارآمد می‌پردازد.

ادامه نوشته

طراحی آموزشی در کشور های پیشرفته

اهمیت ارزشیابی آغازین در تدریس

طراحی آموزشی در کشور های پیشرفته

طراحی آموزشی در کشورهای پیشرفته بر پایه چند اصل کلیدی استوار است که آن‌ها را از سیستم‌های آموزشی سنتی متمایز می‌کند. در اینجا به برخی از این اصول و ویژگی‌ها اشاره می‌کنم:

1. تمرکز بر یادگیری فعال و تجربی:

یادگیری مبتنی بر پروژه: دانش‌آموزان به جای حفظ صرف مطالب، در پروژه‌های عملی و چالش‌برانگیز شرکت می‌کنند که آن‌ها را به تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری تشویق می‌کند.

یادگیری مبتنی بر مسئله: دانش‌آموزان با مسائل واقعی روبرو می‌شوند و با هدایت معلمان، راه‌حل‌های خلاقانه برای آن‌ها پیدا می‌کنند.

یادگیری اکتشافی: دانش‌آموزان با انجام آزمایش‌ها و تحقیقات، مفاهیم را خودشان کشف می‌کنند.

2. توجه به تفاوت‌های فردی:

آموزش شخصی: برنامه‌های آموزشی به گونه‌ای طراحی می‌شوند که با نیازها، استعدادها و سبک‌های یادگیری مختلف دانش‌آموزان سازگار باشند.

ارزیابی متنوع: به جای تکیه صرف بر آزمون‌های سنتی، از روش‌های متنوعی مانند نمونه کارها، پروژه‌ها و مشاهدات برای ارزیابی پیشرفت دانش‌آموزان استفاده می‌شود.

3. استفاده از فناوری‌های نوین:

ادغام فناوری در آموزش: از ابزارهای دیجیتال، نرم‌افزارها و پلتفرم‌های آنلاین برای افزایش جذابیت و اثربخشی آموزش استفاده می‌شود.

یادگیری ترکیبی: ترکیبی از آموزش حضوری و آنلاین برای ارائه انعطاف‌پذیری بیشتر به دانش‌آموزان ارائه می‌شود.

4. تأکید بر توسعه مهارت‌های قرن بیست و یکم:

تفکر انتقادی و حل مسئله: دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که چگونه اطلاعات را تحلیل کنند، مسائل پیچیده را حل کنند و تصمیمات آگاهانه بگیرند.

خلاقیت و نوآوری: دانش‌آموزان تشویق می‌شوند که ایده‌های جدید ارائه دهند و راه‌حل‌های خلاقانه برای مسائل پیدا کنند.

همکاری و ارتباط: دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که چگونه به طور مؤثر با دیگران کار کنند و ایده‌های خود را به اشتراک بگذارند.

سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی: دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که چگونه اطلاعات را از منابع مختلف ارزیابی کنند و از آن‌ها به طور مؤثر استفاده کنند.

5. ارتباط نزدیک با جامعه و صنعت:

کارآموزی و بازدیدهای میدانی: دانش‌آموزان فرصت‌هایی برای تجربه دنیای واقعی کار و ارتباط با متخصصان صنعت پیدا می‌کنند.

مشارکت با کسب و کارها: مدارس و دانشگاه‌ها با کسب و کارها همکاری می‌کنند تا برنامه‌های آموزشی مرتبط با نیازهای بازار کار ارائه دهند.

نمونه‌هایی از کشورهای پیشرو در طراحی آموزشی:

فنلاند: تمرکز بر یادگیری مبتنی بر پدیده، ارزیابی مستمر و عدم تأکید بر آزمون‌های استاندارد.

سنگاپور: تأکید بر ریاضیات و علوم، استفاده از روش‌های آموزشی مؤثر و پرورش تفکر انتقادی.

کره جنوبی: سرمایه‌گذاری بالا در آموزش و پرورش، تأکید بر فناوری و پرورش استعدادهای برتر.

ایالات متحده آمریکا: تنوع در سیستم آموزشی، وجود دانشگاه‌های برتر با تمرکز بر تحقیق و نوآوری.

در نهایت، طراحی آموزشی در کشورهای پیشرفته به دنبال ایجاد محیط‌های یادگیری پویا، جذاب و مؤثر است که دانش‌آموزان را برای موفقیت در دنیای پیچیده و در حال تغییر آماده می‌کند.

سید محمدرضا کرمی

پادکست تفاوت های فردی در دانش آموزان

برای شنیدن پادکست کلیک کنید

کودکان دوزبانه در مدرسه

مطمئناً، موضوع کودکان دوزبانه در مدرسه بسیار مهم و قابل توجه است. این کودکان با فرصت‌ها و چالش‌های منحصر به فردی روبرو هستند:

ادامه نوشته

نکات مهم و کلیدی سند تحول بنیادین

​​​در سند تحول بنیادین ساحت ها و نکاتی بیان شده است که ما در اینجا به نکات مهم و کلیدی آن اشاره خواهیم کرد.

ادامه نوشته

نقش خانواده در یادگیری دانش آموز ابتدایی

نقش خانواده در یادگیری دانش‌آموزان ابتدایی نقش بسیار حیاتی و اساسی است. خانواده نه تنها نخستین محیط یادگیری برای کودکان است بلکه تأثیرات بلندمدت بر شکل‌گیری شخصیت، انگیزه و مهارت‌های تحصیلی آن‌ها دارد. در دوران ابتدایی، کودکان بیشترین میزان رشد فکری، اجتماعی و عاطفی را تجربه می‌کنند و خانواده به عنوان نخستین معلم و راهنمای آن‌ها، نقش عمده‌ای در این فرآیند ایفا می‌کند.

1. ایجاد انگیزه و علاقه به یادگیری

خانواده می‌تواند با فراهم آوردن محیطی مثبت و حمایتگر، انگیزه و علاقه به یادگیری را در کودکان تقویت کند. توجه به موفقیت‌های کوچک، تشویق به مطالعه و یادگیری، و ایجاد فضایی که در آن کودک احساس کند یادگیری چیزی لذت‌بخش است، باعث می‌شود که او نسبت به مدرسه و درس علاقه‌مند شود. استفاده از کتاب‌ها، بازی‌های آموزشی، و گفت‌وگو در خانه می‌تواند زمینه‌ساز رشد علاقه‌مندی به یادگیری باشد.

2. ایجاد ساختار و نظم

یکی از وظایف مهم خانواده، ایجاد یک ساختار منظم و منسجم برای انجام تکالیف مدرسه است. زمانی که والدین برای انجام تکالیف، مرور دروس و استراحت‌های مناسب برنامه‌ریزی می‌کنند، دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که چگونه زمان خود را مدیریت کنند و از فعالیت‌های مختلف به بهترین نحو استفاده نمایند. این نظم و ساختار به کودکان کمک می‌کند که خود را در مسیر یادگیری سازمان‌دهی کرده و از اتلاف وقت جلوگیری کنند.

3. حمایت عاطفی و روانی

در دوران ابتدایی، کودکان به شدت تحت تأثیر حمایت عاطفی از سوی والدین قرار دارند. تشویق، حمایت و درک احساسات کودک در زمان‌هایی که با مشکلات تحصیلی یا اجتماعی روبه‌رو می‌شود، می‌تواند به تقویت اعتماد به نفس و انگیزه‌ی او در ادامه تحصیل کمک کند. حمایت والدین در مواقع شکست یا سختی‌های تحصیلی باعث می‌شود کودک احساس کند که در هر شرایطی مورد حمایت و محبت است.

4. ارتباط با معلمان و مدرسه

ارتباط مؤثر والدین با معلمان و مدرسه تأثیر زیادی بر روند یادگیری دانش‌آموزان دارد. والدین باید از وضعیت تحصیلی و اجتماعی فرزندان خود آگاه باشند و در صورت نیاز با معلمان در ارتباط باشند. این ارتباط نه تنها باعث می‌شود که والدین از نقاط قوت و ضعف تحصیلی فرزند خود مطلع شوند، بلکه فرصتی برای همکاری و ایجاد استراتژی‌های مشترک برای حمایت از کودک در فرآیند یادگیری فراهم می‌آورد.

5. آموزش مهارت‌های اجتماعی و عاطفی

خانواده‌ها می‌توانند با آموزش مهارت‌های اجتماعی و عاطفی به کودکان، آن‌ها را برای تعامل مؤثر با دیگران آماده کنند. این مهارت‌ها شامل توانایی حل تعارض، همکاری با دیگران، احترام به تفاوت‌ها و مدیریت احساسات است که نه تنها در محیط مدرسه بلکه در زندگی روزمره نیز برای موفقیت ضروری هستند.

6. ایجاد فضای مناسب برای یادگیری در خانه

خانواده‌ها می‌توانند با ایجاد فضایی مناسب برای مطالعه و یادگیری در خانه، شرایط بهتری برای یادگیری فراهم کنند. این فضا باید آرام، روشن و بدون حواس‌پرتی باشد. در کنار این، دسترسی به منابع آموزشی مانند کتاب‌ها، اینترنت و ابزارهای آموزشی دیجیتال نیز به ارتقای کیفیت یادگیری کمک می‌کند.

7. الگو بودن برای فرزند

والدین به عنوان نخستین الگوهای اجتماعی و فرهنگی برای کودکان شناخته می‌شوند. اگر والدین خود به مطالعه علاقه‌مند باشند و عادت‌های خوب یادگیری را به فرزندان خود منتقل کنند، این رفتارها در کودک نهادینه می‌شود و او نیز به یادگیری و دانش‌جویی علاقه‌مند خواهد شد.

8. تشویق به حل مسئله و تفکر انتقادی

خانواده‌ها می‌توانند با پرسیدن سوالات چالش‌برانگیز از کودکان و تشویق آن‌ها به تفکر و حل مسئله، مهارت‌های تفکر انتقادی را در آن‌ها تقویت کنند. این مهارت‌ها در یادگیری دروس مختلف و همچنین در مواجهه با مسائل و چالش‌های زندگی روزمره بسیار مفید هستند.

نتیجه‌گیری

در نهایت، نقش خانواده در یادگیری دانش‌آموزان ابتدایی نقش اساسی و تعیین‌کننده‌ای است. خانواده با ایجاد حمایت عاطفی، فراهم آوردن محیط یادگیری مناسب و همکاری مستمر با مدرسه، می‌تواند فرآیند یادگیری کودک را تسهیل کرده و به موفقیت تحصیلی و اجتماعی او کمک کند.

آیین نامه اجرایی مدارس(مصوب)

آیین نامه اجرایی مدارس

فصل اول-کلیات:

مقدمه:

بررسی‌های انجام‌شده در دبیرخانه شورای عالی آموزش و پرورش در سال ۶۷، نشان داد که فقدان یک آیین‌نامه جامع برای اداره مطلوب مدارس و وجود ضوابط و مقررات متعدد، پراکنده و بعضاً غیرهمسو با مدرسه، مدیران مدارس را در اجرا با مشکلات و چالش‌هایی مواجه کرده است. این بررسی‌ها در راستای سیاست مدرسه محوری، منجر به تصویب آیین‌نامه اجرایی مدارس در جلسه ۶۵۲ شورای عالی آموزش و پرورش تاریخ ۲۰/۵/۱۳۷۹ شد.

با تصویب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و گذشت ۲۰ سال از اجرای آیین‌نامه مذکور، ضرورت بازنگری در آیین‌نامه اجرایی مدارس و تدوین آیین‌نامه‌ای جامع و کامل برای اداره بهینه و با کیفیت مدارس منطبق با اسناد بالادستی برای پاسخگویی به تحولات محیطی، اقتضائات، شرایط و نیاز‌های حال و آینده دانش‌آموزان و جامعه، افزایش اختیارات تصمیم‌گیری مدرسه و زمینه‌سازی برای توسعه مشارکت بیشتر عوامل سهیم و مؤثر در مدرسه به ویژه خانواده‌ها (ظرفیت‌‌های درون مدرسه و محیط پیرامونی) احساس شد.

بر این اساس، دبیرخانه شورا با مشارکت کارشناسان ستادی، استانی و نمایندگانی از مدیران مدارس دوره‌های تحصیلی، نسبت به تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه اجرایی مدارس اقدام کرد که پس از اعتباربخشی در چند مرحله و اخذ نظرات کارشناسی، در شورای عالی آموزش و پرورش مطرح و با تصویب کلیات آن، موضوع برای بررسی و تصویب به کمیسیون معین شورای عالی ارجاع شد.

این آیین‌نامه که به استناد بند ۸ سیاست‌های کلی ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش کشور، مفاد سند تحول بنیادین و وظایف و اختیارات شورای عالی آموزش و پرورش و با هدف ارتقای جایگاه مدرسه به عنوان کانون اصلی تعلیم و تربیت و محل کسب تجربیات یادگیری، به شرح زیر به تصویب رسید، به عنوان راهنمای عمل مدیران، بستر لازم را برای مشارکت مدیران، معلمان، دانش‌آموزان، خانواده‌ها و جامعه محلی در اداره بهینه مدرسه و ایفای وظایف و مأموریت‌های محوله برای تحقق اهداف دوره‌های تحصیلی، فراهم می‌آورد.

ادامه نوشته

راهکار های مقابله با استرس دانش آموزان

دانش آموزان در همه سنین از پیش دبستانی گرفته تا دانشجو، خود را برای سال جدید آماده می کنند و معلمان جدید را پیش بینی می کنند و به دوستان و تجربیات جدیدی که قرار است بیاموزند فکر می کنند پس با انتقالی هیجان انگیز و البته استرس زا روبرو هستند.

این استرس در مدرسه به صورت شکل های متفاوتی خود را نشان دهند. جهت آماده شدن برای سال جدید ماموریت های متعددی دارند. از نظر اجتماعی ممکن است خود را آماده ملاقات افراد جدید کنند یا از نظر احساسی با ناشناخته هایی در فرم معلم، کلاس درس و قوانین روبرو خواهند شد که در چنین شرایطی ممکن است به راحتی احساس ناتوانی کنند.

پس برای تغییر این ذهنیت کودک یا دانش آموزتان از یک محیط پر استرس به ذهنیتی مثبت اندیش به راهکارهایی که در ادامه میپردازم، توجه کنید .

ادامه نوشته

استرس در مدارس

استرس یعنی پاسخ غیر اختصاصی بدن انسان به هر نیازی که دارد .

رسیدن به اهداف آموزشی که مدارس به عنوان هدف اساسی خود به ‌آنها توجه دارند، مستلزم تأمین بهداشت روانی دانش‌آموزان است.

تحقیقات متعدد نشان می‌دهد که سلامت روانی دانش‌‌آموزان با پیشرفت تحصیلی آنها ارتباط دارد و دانش‌آموزانی که به نحوی از مشکلات روانی یا از نبود بهداشت روانی مناسب رنج می‌برند، اغلب با افت تحصیلی مواجه هستند.

بنابراین ضروری به نظر می‌رسد جهت تأمین شرایط مناسب برای نیل به اهداف آموزشی، تربیتی و تضمین سلامت افراد جامعه در سنین مختلف، عوامل بازدارنده آن را موردبررسی قرار داد.

ادامه نوشته

ترس از مدرسه

 بسیاری از کودکان از رفتن به مهد‌کودک، پیش‌دبستانی یا مدرسه می‌ترسند. کودکان از سن ۱ تا ۲ سالگی «اضطراب جدایی» را تجربه می‌کنند. اگر کودکی در این سنین از والدینش جدا شود، به اضطراب و وابستگی دچار می‌شود. برخی کودکان حتی در محیط‌های خارج از خانه احساس راحتی و امنیت خود را از دست می‌دهند. این وضعیت طبیعی است و جای نگرانی ندارد. این مشکلات به‌مرورِزمان و با اقدامات آرامش‌بخش و پرورش احساس استقلال از بین می‌روند.

ادامه نوشته