مدرسه و دانشگاه ، کارخانه مدرک سازی یا آدم سازی؟

برای دریافت این پادکست کلیک کنید

هوش مصنوعی در آموزش؛ شکاف یا همراهی ایران با روندهای جهانی؟

ایران در تولید علم هوش مصنوعی رتبه ۱۵ جهان را دارد، اما در کلاس‌های درس، همچنان با تخته‌سیاه و روش‌های سنتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این گزارش فاش می‌کند که چگونه ابزارهای جهانی در حال شخصی‌سازی یادگیری هستند، در حالی که ما میان چالش‌های زیرساختی و «فرصت‌های سوخته» در نوسانیم. آیا AI می‌تواند فرشته نجات عدالت آموزشی در مناطق محروم ایران باشد یا به تبعیضی نوین میان دانش‌آموزان دامن خواهد زد؟

ادامه نوشته

بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش به جای استفاده از روش های سنتی

۱. شخصی‌سازی به جای همسان‌سازی

هوش مصنوعی (AI) مدل سنتی «یک نسخه برای همه» را منسوخ کرده است. اکنون به کمک سیستم‌های تطبیقی، آموزش دقیقاً بر اساس سرعت، استعداد و نیازهای هر فرد تنظیم می‌شود. هوش مصنوعی مثل یک نقشه‌راهنما، نقاط ضعف قدیمی را شناسایی و برای رفع آن‌ها مسیر اختصاصی طراحی می‌کند.

۲. تغییر نقش معلم (از سخنران به مربی)

هوش مصنوعی با بر عهده گرفتن بیش از ۴۰٪ بار اداری و تصحیح اوراق، معلمان را آزاد می‌کند تا به جای انتقالِ صرفِ اطلاعات، بر جنبه‌های انسانی آموزش یعنی پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی و سلامت روان دانش‌آموزان تمرکز کنند.

۳. عدالت و مهارت‌های آینده

بر اساس گزارش‌های UNESCO و WEF:

هوش مصنوعی با ترجمه همزمان و ابزارهای کمکی برای معلولان، مرزهای جغرافیایی و جسمی را در آموزش از بین می‌برد.

در دنیای جدید، یادگیریِ خودِ هوش مصنوعی (سواد دیجیتال) و تقویت مهارت‌های نرم (مانند هوش عاطفی) اولویت اصلی سیستم‌های آموزشی است تا افراد برای بازار کار سال ۲۰۳۰ آماده شوند.

هوش مصنوعی ابزاری است که آموزش را از یک فرآیند «ایستا و محدود به مکان» به یک تجربه «پویا، همیشگی و شخصی» تبدیل می‌کند تا پتانسیل واقعی هر انسان شکوفا شود

ادامه نوشته

کنترل و مدیریت کلاس توسط دانش آموزان

این گزارش به بررسی تحول در پارادایم مدیریت کلاس از مدل‌های «کنترل‌محور سنتی» به مدل‌های «خودگردان دانش‌آموز‌محور» می‌پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی انتقال مسئولیت نظم و یادگیری به دانش‌آموزان به منظور پرورش شهروندانی مسئولیت‌پذیر و خودتنظیم است

ادامه نوشته