روش های نوین آموزشی در مقطع ابتدایی

روش های نوین آموزش در مقطع ابتدایی در دنیای آموزشی ،امروز روشهای سنتی تدریس به تنهایی قادر به پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان نیستند. ازاینرو، روشهای نوین آموزشی در مقطع ابتدایی به عنوان ابزاری برای بهبود ،یادگیری افزایش تعامل و تقویت خلاقیت دانش آموزان مطرح شدهاند این مقاله به بررسی ابزارها و تکنیکهای نوین آموزش در این مقطع پرداخته و تاثیر آنها بر یادگیری دانش آموزان را تحلیل می.کند روشهایی همچون یادگیری مبتنی بر بازی یادگیری ترکیبی استفاده از فناوریهای دیجیتال تدریس تعاملی و روشهای مبتنی بر پژوهش از جمله محورهای اصلی این مطالعه هستند. یافتهها نشان میدهد که این روشها میتوانند منجر به افزایش انگیزه ،یادگیری درک عمیق تر مفاهیم و بهبود مهارتهای اجتماعی دانش آموزان شوند. همچنین به چالش های اجرایی این روشها از جمله نیاز به آموزش معلمان امکانات سخت افزاری و مقاوت در برابر تغییر پرداخته شده است. در نهایت راهکارهایی برای بهینه سازی استفاده از روشهای نوین
در تدریس مقطع ابتدایی ارائه شده است.

پادکست درباره آموزش ترکیبی در دوره ابتدایی

بررسی اصول روش تدریس اکتشافی

یکی از عوامل مهم در پیشبرد هر جامعه تحول نظام آموزشی به سمت تربیت دانش آموزان متفکر و خلاق است به همین جهت بسیاری از معلمان و مدارس در جهت تولید برنامه های درسی جدید تلاش میکنند و به دنبال اجرای روشهای متفاوت آموزش هستند در روشهای سنتی یادگیری دانش آموزان به صورت منفعلانه است و مشارکتی در آموزش ندارند روش های یادگیری مختلفی برای جبران این کمبود در ابداع شده اند که یک نمونه از آنها یادگیری اکتشافی است در این مطلب اصول این روش تفاوتهای آن با روش سنتی و اثرات آن را بررسی کرده ایم یادگیری اکتشافی چیست در این روش به جای اینکه همه مطالب به افراد دیکته شود فعالیت های مختلفی مانند درک شهودی خیال پردازی تفکر خلاق و انجام آزمایش عملی به دانش آموزان کمک میکنند تا با استفاده از تجربه کردن دانش را بیاموزند در این روش به جای اینکه دانش آموزان به دنبال یادگیری گفته ها و نوشته ها باشند از طریق کنجکاوی جستجوگری طرح سوال و رسیدن به پاسخ به دنبال یادگیری فعالانه هستند در واقع خود دانش آموز بیشترین نقش را در فرآیند یادگیری ایفا می کند این روش برای اولین بار توسط روانشناسی به نام جروم برونز در دهه ۶۰ میلادی مطرح شد نظریه یادگیری اکتشافی نام گرفت که یادگیری بر اساس کار عملی محور اصلی آن بود.

بررسی روش تدریس پروژه محور

شواهد بیانگر این هستند که یادگیری پروژه محور کیفیت یادگیری را افزایش می دهد و به تقویت قوای ذهنی دانش آموزان از
طریق درگیر کردن آنان با مسائل پیچیده و جدید میانجامد، واضح است که این روش به دانش آموزان فرایندهای پیچیده ، نظیر
برنامه ریزی و ارتباطات را آموزش می دهد . برای برآورده شدن این هدف هم معلمان و هم دانش آموزان به زمان احتیاج دارند
تا بر رفتارها و راهبردهای ضروری برای یک برنامه آموزشی پروژه محور موفق، تسلط یابند. عالوه بر تحقیقات، گزارش های
متقاعدکننده ای از طرف معلمان داده شده، که همگی بیانگر این نکته هستند که روش مزبور یک مدل آموزشی مشارکتی، جدی
و مناسب است که از تحقیقات حقیقی و یادگیری خودکار دانش آموزان پشتیبانی می کند. این روش عالوه بر اینکه موجب
کارآمدی مدرسه است و اهداف آموزشی سنتی را برآورده می کند ، طبق گزارش معلمان منافعی به این شرح نیز دارد: )صادقی
و همکاران، 1397(.
1- به دانش آموزان کمک می کند که هم بدانند و هم عمل کنند.
2- از دانش آموزان در امر یادگیری و به کار گرفتن مهارتها در حل مسئله، ایجاد ارتباط و خود مدیریتی پشتیبانی می کند.
3- مشوق فعالیت های ذهنی است که یادگیری را به صورت امری مادام العمر در می آورد و موجب مسئولیت پذیری مدنی و
موفقیتهای شخصی می شود.
4- برنامه تحصیلی را به کار می گیرد، آموزش موضوعی را در بر می گیرد و به مسائل اجتماعی می پردازد.
5- با استفاده از معیارهایی شبیه به معیارهای دنیای کار، مهارتها و محتوای اجرایی را ارزیابی می کند، بنابراین مشوق تعیین
هدف هاست. همچنین اجرای کارها را توسعه می دهد، و جوابگوی دنیای واقعی نیز خواهد بود.
6- موجب ارتباطات مثبت و همکاری دوجانبه میان گروه های گوناگون دانش آموزان میشود.
7- با نیازهای یادگیرندگانی که دارای سطوح متفاوت مهارتی هستند و نیز با روشهای گوناگون یادگیری، سنخیت دارد.
8- دانش آموزان خسته و بی تفاوت را به مشارکت وا می دارد و به آن ها انگیزه می دهد