نقش کلیدی آموزش مهارت‌های زندگی

نقش آموزش مهارت‌های زندگی در کاهش آسیب‌های اجتماعی دانش‌آموزان

چکیده

آموزش مهارت‌های زندگی در محیط مدرسه یکی از راهکارهای اثربخش برای پیشگیری و کاهش آسیب‌های اجتماعی در میان دانش‌آموزان شناخته شده است. این مقاله با مرور ادبیات نظری و شواهد تجربی، مکانیسم‌های اثرگذاری این نوع آموزش را تحلیل کرده، وضعیت فعلی ایران را بررسی می‌کند و مجموعه‌ای از راهکارهای سیاستی و اجرایی متناسب با ساختار نظام آموزش‌وپرورش ایران ارائه می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که ادغام ساختاری مهارت‌های زندگی در برنامهٔ درسی، توانمندسازی معلمان، به‌کارگیری روش‌های فعالیت‌محور و مشارکت خانواده و نهادهای محلی می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی ریسک‌های مربوط به پرخاشگری، مصرف مواد، ترک تحصیل و اختلالات روانی در میان دانش‌آموزان را کاهش دهد.

کلیدواژه‌ها

آموزش مهارت‌های زندگی — آسیب‌های اجتماعی — پیشگیری در مدارس — آموزش‌وپرورش — سیاست‌گذاری آموزشی

۱. مقدمه

آسیب‌های اجتماعی در جمعیت دانش‌آموزی (مانند رفتارهای پرخطر، افت تحصیلی، خشونت همسالان، اضطراب و مصرف مواد) پیامدهایی بلندمدت برای فرد و جامعه به همراه دارد. مدرسه به‌عنوان بستر رسمی تربیت و اجتماعی‌شدن، ظرفیت بالقوهٔ بالایی برای پیشگیری از این آسیب‌ها دارد. آموزش مهارت‌های زندگی — شامل مهارت‌های شناختی، میان‌فردی و خودکنترلی (مثلاً تصمیم‌گیری، حل مسئله، ارتباط مؤثر، مدیریت هیجان و کنترل استرس) — با تقویت توانمندی‌های فردی و اجتماعی دانش‌آموزان، می‌تواند موجب کاهش وقوع و تشدید آسیب‌ها شود.

۲. چارچوب نظری: چگونه مهارت‌های زندگی تأثیر می‌گذارند؟

تاثیر آموزش مهارت‌های زندگی را می‌توان از چند مسیر توضیح داد:

1. تقویت مهارت‌های حل مسئله و تصمیم‌گیری: دانش‌آموزانی که می‌آموزند چگونه تصمیم بگیرند، کمتر در معرض تصمیم‌های پرخطر مالی، اجتماعی یا رفتاری قرار می‌گیرند.
2. بهبود کنترل هیجان و مدیریت استرس: مهارت‌های خودتنظیمی، از رفتارهای تکانشی و پرخاشگری جلوگیری می‌کند.
3. افزایش مهارت‌های ارتباطی و تاب‌آوری اجتماعی: توانایی برقراری رابطهٔ سالم و شبکهٔ حمایتی موجب کاهش تنهایی و گرایش به رفتارهای مخاطره‌آمیز می‌شود.
4. پیشگیری همسالان-محور (peer-influence): آموزه‌هایی که رفتار مثبت گروهی را تقویت می‌کنند، می‌توانند اثر فشار همسالان را تضعیف کنند.
5. این مکانیسم‌ها در مطالعات روان‌شناسی تربیتی و بهداشت عمومی به‌طور مکرر شناسایی شده‌اند و مبنای بسیاری از مداخلات مدرسه‌محور قرار گرفته‌اند.

۳. شواهد اثربخشی

مطالعات بین‌المللی نشان می‌دهد که برنامه‌های مهارت‌های زندگی که با استمرار، کیفیت آموزشی و مشارکت خانواده اجرا شده‌اند، نتایج قابل‌توجهی در کاهش رفتارهای پرخطر و بهبود سلامت روان دانش‌آموزان داشته‌اند. نتایج کلیدی عبارت‌اند از: کاهش پرخاشگری و خشونت همسالان، کاهش مصرف دخانیات و مواد، بهبود انطباق اجتماعی و افزایش انگیزه تحصیلی. مهم است که این برنامه‌ها «مهارت‌محور»، مبتنی بر تمرین و بازخورد، و دارای ارزیابی مستمر باشند.

۴. وضعیت فعلی در ایران

در ایران، مفاهیم مرتبط با مهارت‌های زندگی در قالب‌های پراکنده (مانند دروس «مهارت‌های زندگی»، «کار و فناوری» یا برنامه‌های پرورشی) مطرح شده‌اند، اما موارد زیر از مهم‌ترین کاستی‌ها هستند:

1. نبود ادغام ساختاری و برنامه‌ریزی‌شده: آموزش مهارت‌ها اغلب به‌صورت فعالیت‌های مقطعی و غیرسازمان‌یافته اجرا می‌شود.
2. کاهش ساعات و اولویت‌بندی نامناسب: تمرکز بر محتوای دانش‌محور و کنکور موجب کم‌توجهی به آموزش مهارت‌ها شده است.
3. کمبود منابع بومی و محتواهای فعالیت‌محور: نبود بسته‌های آموزشی عملی و نمونه‌های فرهنگی‌سازگار.
4. ضعف توانمندسازی معلمان: بسیاری از معلمان آموزش تخصصی برای تدریس مهارت‌های زندگی ندیده‌اند.
5. نابرابری منطقه‌ای: دسترسی دانش‌آموزان روستایی و در مناطق محروم به برنامه‌های حمایتی و آموزش‌های تکمیلی کمتر است.

۵. پیشنهادهای سیاستی و عملیاتی

۵.۱ طراحی و ادغام برنامهٔ درسی ساختاری

تدوین یک چارچوب ملی مهارت‌های زندگی که سرفصل‌ها و خروجی‌های رفتاری را در مقاطع مختلف تعیین کند.

گنجاندن موضوعات کلیدی (تصمیم‌گیری، مدیریت هیجان، مهارت‌های اجتماعی، حل مسئله، مهارت‌های مقابله‌ای) به‌صورت مرحله‌ای از ابتدایی تا متوسطه.

۵.۲ توانمندسازی معلمان و کادر مدرسه

برگزاری دوره‌های تخصصی کوتاه‌مدت و بلندمدت برای معلمان و عوامل پرورشی.

تولید «راهنمای معلم» و بسته‌های فعالیت‌محور بومی (نمونهٔ تمرین، برگ کار، بازی‌های کلاس).

۵.۳ روش‌های آموزشی فعال و مشارکتی

آموزش باید مبتنی بر عمل، بازی‌سازی، شبیه‌سازی و پروژه‌های گروهی باشد تا انتقال مهارت به زندگی روزمره تسهیل شود.

استفاده از آموزش مبتنی بر همسالان (peer education) و باشگاه‌های مهارتی در مدرسه.

۵.۴ مشارکت خانواده و جامعه

طراحی کارگاه‌های آگاه‌سازی والدین و توزیع محتوای کوتاه راهنما برای خانواده‌ها.

بهره‌گیری از همکاری نهادهای محلی، مراکز روان‌شناختی و NGOها برای پشتیبانی برنامه‌ها.

۵.۵ تمرکز ویژه بر عدالت آموزشی

تخصیص منابع و برنامه‌های تقویتی برای مدارس در مناطق روستایی و کم‌برخوردار.

توسعه محتوای دیجیتال آفلاین و کم‌هزینه برای دسترسی برابر.

۵.۶ پایش و ارزیابی

تعریف شاخص‌های رفتاری و آموزشی قابل اندازه‌گیری (مثلاً تغییر در نرخ گزارش خشونت همسالان، غیبت، گزارش‌های سلامت روان).

اجرای ارزیابی‌های پیش-پس از مداخله و پایش بلندمدت برای اصلاح سیاست‌ها.

۶. چارچوب پیاده‌سازی پیشنهادی (نمونه برنامهٔ ۳ ساله)

سال اول: تدوین چارچوب ملی، تولید بسته‌های آموزشی نمونه، دوره‌های پایلوت در ۵۰ مدرسه.

سال دوم: ارزیابی پایلوت، بازنگری محتوا، آموزش گسترده معلمان در سطح استانی.

سال سوم: گسترش کشوری همراه با برنامهٔ ارزیابی ملی و پیگیری نتایج میان‌مدت.

۷. نتیجه‌گیری

آموزش مهارت‌های زندگی در مدارس یک راهبرد پیشگیرانه با پتانسیل بالا برای کاهش آسیب‌های اجتماعی در میان دانش‌آموزان است. این آموزش تنها زمانی اثربخش خواهد بود که ساختارمند، مهارت‌محور، بومی‌سازی‌شده و با مشارکت خانواده و نهادهای محلی اجرا شود. اجرای برنامه‌های منسجم و پایش‌شده در سطح نظام آموزشی می‌تواند به‌طور پایدار موجب افزایش تاب‌آوری نسل جوان و کاهش هزینه‌های اجتماعی ناشی از آسیب‌ها گردد.

محمد مهدی داودی

دانشجوی رشته علوم اجتماعی

دانشگاه فرهنگیان امام صادق علیه السلام

روانشناسی رنگ ها در کلاس درس چند پایه

در دنیای امروز که آموزش و پرورش نقش اساسی در تربیت نسل‌های آینده ایفا می‌کند، شناخت و بهره‌برداری از ابزارهای مختلف برای بهبود فرآیند یادگیری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. یکی از این ابزارها که شاید کمتر به آن توجه شده باشد، استفاده از رنگ‌ها در محیط آموزشی است. رنگ‌ها نه تنها در زیباسازی و جلب توجه نقش دارند، بلکه می‌توانند تاثیرات عمیق‌تری بر روان و رفتار دانش‌آموزان داشته باشند.

در این مقاله سعی کردم که با بررسی مبانی نظری و پژوهش‌های علمی در زمینه روانشناسی رنگ‌ها، به معلمان و مربیان راهکارهای عملی برای استفاده بهینه از رنگ‌ها در کلاس درس ارائه دهم. در طی دوره کارشناسی و چند واحد عملی کارورزی در کلاس های درس و تحقیق، بارها شاهد تاثیر شگرف تغییرات کوچک در محیط کلاس بر روی یادگیری و انگیزش دانش‌آموزان بوده‌ام. تغییراتی که با استفاده از رنگ‌ها می‌توانند به سادگی اعمال شوند، اما نتایج بزرگ و چشم‌گیری به همراه دارند.

روانشناسی رنگ ها در کلاس به رابطه پیچیده بین رنگ و تأثیر آن بر رفتار، یادگیری و رفاه عاطفی دانش آموزان می پردازد. این بررسی می‌کند که چگونه رنگ‌های مختلف می‌توانند بر فرآیندهای شناختی، توجه و حفظ حافظه تأثیر بگذارند و بینش‌های ارزشمندی را برای ایجاد یک محیط یادگیری بهینه به مربیان ارائه می‌دهد.

رنگ صرفاً یک انتخاب زیباشناختی نیست، بلکه ابزاری قدرتمند است که می‌تواند تجربیات و نتایج دانش‌آموزان را در کلاس شکل دهد. با درک تأثیرات روانی رنگ های مختلف، مربیان می توانند کلاس های درس خود را به صورت استراتژیک طراحی کنند تا تمرکز، خلاقیت و تعامل در بین دانش آموزان را افزایش دهند.

یکی از موضوعات کلیدی مقاله ، اهمیت روانشناسی رنگ ها در پرورش فضای یادگیری مثبت است. تحقیقات نشان می‌دهد که رنگ‌های خاصی مانند آبی و سبز باعث آرامش و تمرکز می‌شوند، در حالی که رنگ‌های گرمتر مانند قرمز و نارنجی می‌توانند به دانش‌آموزان انرژی داده و خلاقیت را تحریک کنند.

روانشناسی رنگ ها به مطالعه چگونگی تأثیر رنگ ها بر رفتار، احساسات و ادراک انسان می پردازد. این رشته دارای تاریخچه ای غنی است که قدمت آن به هزاران سال پیش برمی گردد و کاربردهای اولیه آن در تمدن های باستانی است. برای مثال، مصری‌ها اثرات درمانی رنگ‌ها را می‌شناختند و از آن‌ها در شیوه‌های کل نگر برای ارتقای سلامت و تندرستی استفاده می‌کردند. آنها رنگ ها را با حالات احساسی و فیزیکی مختلف مرتبط می کردند و معتقد بودند که رنگ ها می توانند بر خلق و خو و رفتار تأثیر بگذارند.

کاربرد روانشناسی رنگ در بازاریابی و برندسازی زمانی پدیدار شد که کسب و کارها شروع به تشخیص تأثیر قابل توجه رنگ بر رفتار مصرف کننده کردند. تحقیقات نشان می‌دهد که تا 90 درصد قضاوت‌های محصول تنها بر اساس رنگ است و آن را به یک عامل مهم در استراتژی‌های تبلیغاتی تبدیل می‌کند؛ بازاریابان از رنگ برای برانگیختن احساسات و تداعی‌های خاص استفاده می‌کنند و انتخاب‌های خود را متناسب با پاسخ مصرف‌کننده دلخواه تنظیم می‌کنند.

در تحقیقات معاصر، روانشناسی رنگ به تکامل خود ادامه می دهد، با مطالعاتی که بررسی می کند چگونه عوامل فرهنگی و زمینه ای بر درک رنگ تأثیر می گذارد. در حالی که برخی از تداعی های رنگی تقریباً جهانی هستند - مانند آبی که آرامش بخش است و قرمز تحریک کننده است - برخی دیگر می توانند به طور قابل توجهی در فرهنگ ها متفاوت باشند.

کتاب روانشناسی رنگ ها در کلاس درس/محمدمهدی انصاریان(جنبه های روانشناسی رنگ ها-کلاسداری-تدریس اثر بخش)شماره کتابشناسی ملی 9759910

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

مقدمه

هوش هیجانی (Emotional Intelligence) به توانایی فرد در شناخت، درک، مدیریت و استفاده مناسب از احساسات خود و دیگران گفته می‌شود. در سال‌های اخیر، روان‌شناسان و متخصصان تعلیم و تربیت به این نتیجه رسیده‌اند که موفقیت تحصیلی تنها به توانایی‌های ذهنی و نمره‌های درسی بستگی ندارد، بلکه مهارت‌های عاطفی و اجتماعی نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی و رشد فردی دانش‌آموزان ایفا می‌کنند.

تعریف هوش هیجانی

هوش هیجانی شامل پنج مؤلفه اصلی است:

1. خودآگاهی (Self-awareness): شناخت احساسات و تأثیر آن‌ها بر رفتار.

2. خودمدیریتی (Self-regulation): توانایی کنترل احساسات منفی مثل خشم یا اضطراب.

3. انگیزش (Motivation): تلاش برای رسیدن به هدف بدون نیاز به پاداش بیرونی.

4. همدلی (Empathy): درک احساسات دیگران و واکنش مناسب به آن‌ها.

5. مهارت‌های اجتماعی (Social skills): توانایی برقراری ارتباط مؤثر و حل تعارض‌ها.

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

1. افزایش یادگیری مؤثر: دانش‌آموزانی که احساسات خود را بهتر مدیریت می‌کنند، تمرکز و انگیزه بیشتری برای یادگیری دارند.

2. کاهش مشکلات رفتاری: پرورش هوش هیجانی باعث کاهش پرخاشگری، اضطراب، و رفتارهای مخرب در کلاس می‌شود.

3. تقویت ارتباط معلم و دانش‌آموز: معلمانی با هوش هیجانی بالا روابط گرم‌تر و مؤثرتری با شاگردان برقرار می‌کنند و محیطی ایمن برای رشد آن‌ها فراهم می‌سازند.

4. توسعه مهارت‌های بین‌فردی: در کلاس‌هایی که به هوش هیجانی توجه می‌شود، همکاری، همدلی و احترام متقابل بین دانش‌آموزان بیشتر است.

5. افزایش انگیزه تحصیلی: دانش‌آموزانی که توانایی مدیریت احساسات و اهداف شخصی خود را دارند، به‌طور طبیعی انگیزه بیشتری برای پیشرفت خواهند داشت.

نقش معلم در پرورش هوش هیجانی

• ایجاد محیطی حمایتی و بدون قضاوت

• آموزش مهارت‌های عاطفی در کنار مطالب درسی

• الگو بودن در مدیریت احساسات و ارتباط مؤثر

• تشویق به گفت‌وگو درباره احساسات و مسائل اجتماعی

نتیجه‌گیری

در دنیای امروز، که پیچیدگی‌های عاطفی و اجتماعی بخش جدایی‌ناپذیر زندگی هستند، پرورش هوش هیجانی در کنار آموزش علمی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. دانش‌آموزانی که از نظر عاطفی توانمند هستند، نه‌تنها در مدرسه بلکه در تمام مراحل زندگی عملکرد بهتری خواهند داشت. بنابراین، آموزش و پرورش باید به‌صورت جدی به تقویت هوش هیجانی در محیط‌های آموزشی بپردازد

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

مقدمه

هوش هیجانی (Emotional Intelligence) به توانایی فرد در شناخت، درک، مدیریت و استفاده مناسب از احساسات خود و دیگران گفته می‌شود. در سال‌های اخیر، روان‌شناسان و متخصصان تعلیم و تربیت به این نتیجه رسیده‌اند که موفقیت تحصیلی تنها به توانایی‌های ذهنی و نمره‌های درسی بستگی ندارد، بلکه مهارت‌های عاطفی و اجتماعی نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی و رشد فردی دانش‌آموزان ایفا می‌کنند.

تعریف هوش هیجانی

هوش هیجانی شامل پنج مؤلفه اصلی است:

1. خودآگاهی (Self-awareness): شناخت احساسات و تأثیر آن‌ها بر رفتار.

2. خودمدیریتی (Self-regulation): توانایی کنترل احساسات منفی مثل خشم یا اضطراب.

3. انگیزش (Motivation): تلاش برای رسیدن به هدف بدون نیاز به پاداش بیرونی.

4. همدلی (Empathy): درک احساسات دیگران و واکنش مناسب به آن‌ها.

5. مهارت‌های اجتماعی (Social skills): توانایی برقراری ارتباط مؤثر و حل تعارض‌ها.

نقش هوش هیجانی در محیط آموزشی

1. افزایش یادگیری مؤثر: دانش‌آموزانی که احساسات خود را بهتر مدیریت می‌کنند، تمرکز و انگیزه بیشتری برای یادگیری دارند.

2. کاهش مشکلات رفتاری: پرورش هوش هیجانی باعث کاهش پرخاشگری، اضطراب، و رفتارهای مخرب در کلاس می‌شود.

3. تقویت ارتباط معلم و دانش‌آموز: معلمانی با هوش هیجانی بالا روابط گرم‌تر و مؤثرتری با شاگردان برقرار می‌کنند و محیطی ایمن برای رشد آن‌ها فراهم می‌سازند.

4. توسعه مهارت‌های بین‌فردی: در کلاس‌هایی که به هوش هیجانی توجه می‌شود، همکاری، همدلی و احترام متقابل بین دانش‌آموزان بیشتر است.

5. افزایش انگیزه تحصیلی: دانش‌آموزانی که توانایی مدیریت احساسات و اهداف شخصی خود را دارند، به‌طور طبیعی انگیزه بیشتری برای پیشرفت خواهند داشت.

نقش معلم در پرورش هوش هیجانی

• ایجاد محیطی حمایتی و بدون قضاوت

• آموزش مهارت‌های عاطفی در کنار مطالب درسی

• الگو بودن در مدیریت احساسات و ارتباط مؤثر

• تشویق به گفت‌وگو درباره احساسات و مسائل اجتماعی

نتیجه‌گیری

در دنیای امروز، که پیچیدگی‌های عاطفی و اجتماعی بخش جدایی‌ناپذیر زندگی هستند، پرورش هوش هیجانی در کنار آموزش علمی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. دانش‌آموزانی که از نظر عاطفی توانمند هستند، نه‌تنها در مدرسه بلکه در تمام مراحل زندگی عملکرد بهتری خواهند داشت. بنابراین، آموزش و پرورش باید به‌صورت جدی به تقویت هوش هیجانی در محیط‌های آموزشی بپردازد

نقش و اهمیت آموزش و پرورش در پیشرفت کشور

نظام آموزش و پرورش مطلوب نظام اقتصادی مطلوب را تشکیل می‌دهد پس این امر ضروری است که هر کشوری بهترین شیوه و روش آموزش را داشته باشد زیرا آموزش و پرورش هر کشور به نوعی زمینه ساز آینده آن کشور است.

ادامه نوشته

مشكلات و چالش های توسعه حرفه ای مديران مدارس

---

---

امروز مديريت ســازمان های مختلف نيازمند مديران و نيروهايی است كه بتوانند متناسب با ســطح پيچيدگی های آنها و محيط پيرامونی راهكارهــای خلاقانه و نوآورانه بکار برده و مزيت رقابتی به وجود آورند. زيرا يک راه درست و منحصر به فرد برای اداره همه سازمان هاوجود ندارد توسعه حرفه ای يکی از اعجاز آورترين رويکردهای توســعه منابع انسانی میباشــد كه منجر به بالندگی نيروی انسانی در سازمان میگردد. توسعه حرفــه ای حركت دائمی اســت و اهميــت آن همواره رو به افزايش اســت چرا كه اســاس توســعه در ســازمان های امروز همگام بودن با تغييرات اجتماعی دستاوردهای تکنولوژی و تقاضاهای محيط رقابتی میباشد. مدارس نيز نيازمند افرادی هستند كه بتوانند بهترين استفاده از تکنولوژی پيشــرفته را ارائــه دهند و نوآوری ها را بيابند و بتواننــد خدمات خود را بهبود بخشــند

---

---

تفکر خلاق در آموزش و پرورش ایران

تفکر خلاق یکی از مهارت‌های اساسی قرن بیست‌ویکم است که می‌تواند نقش مهمی در تحول نظام آموزش و پرورش ایران ایفا کند. با وجود تلاش‌های اخیر در جهت ارتقای آموزش‌های نوین، هنوز شکاف‌های عمیقی در تربیت دانش‌آموزان خلاق و نوآور مشاهده می‌شود. در ادامه، چند جنبه از تفکر خلاق در آموزش و پرورش ایران بررسی می‌شود:

1. نقش تفکر خلاق در یادگیری

تفکر خلاق به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا مسائل را از زوایای جدید بررسی کنند و راه‌حل‌های نوآورانه ارائه دهند. در ایران، غالباً سیستم آموزشی بر حفظیات و امتحانات متمرکز است، در حالی که تفکر خلاق نیازمند روش‌های آموزشی مشارکتی و بازتر است. تغییر از سیستم سنتی به روش‌های مسئله‌محور و پروژه‌محور می‌تواند زمینه‌ساز تقویت خلاقیت باشد.

2. چالش‌ها در پرورش خلاقیت

ساختار سنتی نظام آموزشی: استفاده از روش‌های سنتی تدریس (مانند سخنرانی) فرصت تجربه‌های خلاق را محدود می‌کند.

تمرکز بر نمره‌گرایی: در بسیاری از مدارس، موفقیت به‌جای توانایی تفکر خلاق، با کسب نمرات بالا سنجیده می‌شود.

کمبود معلمان متخصص در آموزش خلاقیت: بسیاری از معلمان آموزش‌های کافی در زمینه روش‌های پرورش خلاقیت ندیده‌اند.

3. راهکارهای پیشنهادی برای تقویت تفکر خلاق

طراحی برنامه‌های آموزشی جدید: گنجاندن موضوعات میان‌رشته‌ای و کارگاه‌های عملی در برنامه درسی.

آموزش معلمان: برگزاری دوره‌های ضمن خدمت برای آشنایی معلمان با روش‌های تدریس خلاقانه.

توسعه فضای مدارس: ایجاد فضاهایی همچون اتاق‌های فکر، آزمایشگاه‌های نوآوری و کتابخانه‌های تعاملی.

تشویق کار گروهی و فعالیت‌های مشارکتی: این روش‌ها به دانش‌آموزان فرصت می‌دهند تا ایده‌های خود را به اشتراک بگذارند و از نظرات دیگران بهره‌مند شوند.

4. نمونه‌های موفق

برخی مدارس نوآور در ایران، مانند مدارس سمپاد و برخی مدارس غیردولتی، از روش‌های جدید آموزشی مانند تدریس با پروژه یا کارگاه‌های طراحی استفاده می‌کنند که نتایج مثبتی در خلاقیت دانش‌آموزان داشته است.

5. جمع‌بندی

برای شکوفایی استعدادهای نسل آینده، آموزش و پرورش ایران باید از تمرکز صرف بر حفظیات فاصله بگیرد و بستری برای رشد خلاقیت فراهم کند. این مهم نیازمند تغییرات بنیادین در برنامه‌های درسی، روش‌های آموزشی و نگرش جامعه نسبت به مفهوم موفقیت در آموزش است.

سیدرضا موسوی

اصول و برنامه ریزی درسی

گروه ۲۱

مروری بر جایگاه انسان در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

ارشیا یزدانی مقدم (اسناد و قوانین آموزش و پرورش)

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران، به‌عنوان یک سند کلیدی برای نظام آموزشی کشور، جایگاه انسان را با تأکید بر مفاهیمی چون تعالی روحی، اخلاقی و علمی، به‌صورت ویژه تبیین کرده است. در این سند، انسان به‌عنوان موجودی برخوردار از ظرفیت‌های بی‌نهایت، با هدف دستیابی به کمال و قرب الهی در نظر گرفته شده است.

محورهای اصلی جایگاه انسان در سند:

1. انسان به‌عنوان موجودی تربیت‌پذیر:

سند تحول بنیادین تأکید دارد که آموزش و پرورش باید در خدمت شکوفایی استعدادهای فردی و اجتماعی انسان باشد. هدف، پرورش انسان‌هایی است که بتوانند با تکیه بر ارزش‌های دینی و اخلاقی، زندگی موفق و معناداری داشته باشند.

2. تربیت متعادل در تمامی ابعاد:

سند به‌طور خاص بر پرورش همه‌جانبه انسان در ابعاد جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی تأکید می‌کند. این نگرش جامع‌نگر نشان‌دهنده اهمیت تربیت انسانی است که در تمامی جنبه‌ها به تعادل و تعالی برسد.

3. نگاه توحیدی به انسان:

در سند، انسان به‌عنوان خلیفه خداوند بر زمین تعریف شده و آموزش و پرورش باید شرایطی فراهم کند که افراد بتوانند نقش خود را در تحقق این مسئولیت الهی ایفا کنند.

4. استقلال و آزادی در تربیت:

سند تحول، آزادی و اختیار انسان را به‌عنوان اصولی اساسی در تربیت معرفی کرده و بر این نکته تأکید دارد که آموزش و پرورش باید فضای رشد مبتنی بر انتخاب آگاهانه را فراهم آورد.

5. عدالت در تربیت انسان‌ها:

یکی از اصول محوری سند، برقراری عدالت آموزشی است، به‌گونه‌ای که همه افراد جامعه از فرصت برابر برای یادگیری و شکوفایی برخوردار باشند.

نتیجه‌گیری:

جایگاه انسان در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران، مبتنی بر دیدگاهی اسلامی و توحیدی است که به توسعه همه‌جانبه، تربیت اخلاق‌محور و مسئولیت‌پذیری اجتماعی توجه دارد. این سند تلاش می‌کند تا با ایجاد نظامی مبتنی بر عدالت و اخلاق، انسان‌هایی متعهد، خلاق و توانمند را برای ساختن جامعه‌ای پیشرفته و معنوی تربیت کند.

شورای عالی آموزش و پرورش و نقش آن در نظام آموزشی ایران

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از شوراهایی که از بدو تشکیل تا کنون نقش مهمی در سیسات گذاري،تعیین اهداف،ساختار اموزشی و رسیدگی به امور فنی و وضع مقررات آموزشی و پرورشی داشته است و ریاست آن بر عهده رییس جمهور میباشد.

در سال 1343 ،به دنبال تفکیک وزارت فرهنگ به دو وزارتخانه، شوراي عالی فرهنگ هم به دو نهاد «شوراي برنامه ریزي» در وزارت فرهنگ و هنر و «شوراي عالی آموزش و پرورش» در وزارت آموزش و پرورش تقسیم شد.

این شورا تا سال 1347 با همان ترکیب اعضا و وظایف قبلی به کارش ادامه داد، اما در اول خرداد 1347 ، شورا به ریاست هادي هدایتی (وزیر آموزش و پرورش) تشکیل شد.

همچنین به شرح برخی وظایف شورای عالی آموزش و پرورش میپردازیم:

تعیین خط مشی آموزشی وزارت آموزش و پرورش جمهوري اسلامی ایران با رعایت قوانین موضوعه کشور

بررسی و تصویب هدف ها و نظام آموزشی وزارت آموزش و پرورش، جهت ارائه به مجلس شوراي اسلامی

بررسی و تصویب برنامه هاي درسی و تربیتی کلیه مؤسسات آموزشی کشور که در حوزه وزارت آموزش و پروش قرار دارد.

بررسی طرح ها و لوایح قانونی مربوط به آموزش و پرورش، قبل از طرح در مجلس شوراي اسلامی

تأیید انطباق مطالب کتاب هاي درسی با برنامه هاي مصوب شورا

بررسی و تصویب اساسنامه هر نوع مؤسسه تعلیماتی جدید

بررسی و تصویب مقررات اجرایی و انضباطی مدارس

تصویب آیین نامه ها و مقررات امتحانات مدارس

بررسی و تصویب ضوابط ارزشیابی نظام آموزشی وزارت آموزش و پرورش

تصویب آیین نامه رسیدگی و ارزشیابی مدارك تحصیلی صادره از مدارس کشورهاي خارجی تا پایان دوره متوسطه

طراحی آموزشی در آموزش و پرورش

طراحی آموزشی (Instructional Design) نقش بسیار حیاتی در آموزش و پرورش ایفا می‌کند. این فرآیند به طور سیستماتیک به ایجاد تجارب یادگیری موثر و کارآمد می‌پردازد.

ادامه نوشته

طراحی آموزشی در آپوزش و پرورش

طراحی آموزشی (Instructional Design) نقش بسیار حیاتی در آموزش و پرورش ایفا می‌کند. این فرآیند به طور سیستماتیک به ایجاد تجارب یادگیری موثر و کارآمد می‌پردازد.

ادامه نوشته

تاثیر تکنولوژی در آموزش و پرورش

قدم نهادن تکنولوژی در سیستم آموزش باعث بهبود این سیستم به میزان قابل توجهی شده است. تکنولوژی آموزشی در دنیای مدرن امروزی، کاربردها و فواید بسیاری را برای دانش آموزان در تمام رشته های تحصیلی به ارمغان آورده است.

ادامه نوشته

نقدی بر سند تحول بنیادین آموزش و پرورش.

ارشیا یزدانی مقدم (استاد و قوانین آموزش و پرورش)

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران یکی از مهم‌ترین اسناد راهبردی در نظام آموزشی کشور است که به‌منظور اصلاح و بهبود کیفیت آموزشی تدوین شده است. این سند با اهدافی همچون تربیت نسل متعهد به آرمان‌های انقلاب اسلامی، توسعه عدالت آموزشی، و ارتقاء جایگاه علمی ایران طراحی شده است. با این حال، این سند نیز مانند هر برنامه کلان دیگری با نقدها و چالش‌هایی روبه‌رو است. در ادامه، برخی از این نقدها مورد بررسی قرار می‌گیرد:

1. مبهم بودن اهداف و اولویت‌ها

یکی از نقدهای اصلی به سند تحول بنیادین، ابهام در بیان اهداف و اولویت‌ها است. برخی از اهداف ذکرشده در این سند، کلی و غیرقابل‌اندازه‌گیری هستند که امکان ارزیابی موفقیت یا ناکامی آن را دشوار می‌کند. به‌عنوان مثال، مفاهیمی مانند "تربیت انسان طراز انقلاب اسلامی" تعریف دقیق و عملیاتی ندارند.

2. عدم توجه کافی به نیازهای جهانی و بازار کار

سند تحول بنیادین عمدتاً بر ارزش‌های ایدئولوژیک و بومی متمرکز است و کمتر به نیازهای جهانی و مهارت‌های موردنیاز برای بازار کار توجه کرده است. در نتیجه، فارغ‌التحصیلان نظام آموزشی ایران ممکن است توانایی رقابت در عرصه‌های بین‌المللی را نداشته باشند.

3. فقدان نگاه جامع به چالش‌های اجرایی

یکی دیگر از نقدها، نبود پیش‌بینی دقیق برای چالش‌های اجرایی است. مشکلات زیرساختی، کمبود بودجه، و فقدان نیروی انسانی ماهر، ازجمله موانعی هستند که اجرای این سند را دشوار می‌کنند. به‌نظر می‌رسد در طراحی سند، به این محدودیت‌ها کمتر توجه شده است.

4. تمرکز بر ایدئولوژی به‌جای مهارت‌آموزی

در سند تحول بنیادین، تأکید زیادی بر تربیت ایدئولوژیک و ارزش‌محور وجود دارد، اما مهارت‌آموزی، تفکر خلاق، و تربیت شهروند جهانی به‌اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است. این موضوع می‌تواند باعث شود که نظام آموزشی ایران در پاسخ به تحولات سریع دنیای مدرن ناکارآمد باشد.

5. فقدان مشارکت گسترده ذی‌نفعان

یکی دیگر از نقدهای وارده به این سند، کمبود مشارکت معلمان، والدین، و دانش‌آموزان در فرآیند تدوین و بازنگری آن است. به‌نظر می‌رسد سند بیشتر توسط گروه‌های خاصی تهیه شده که دیدگاه‌های متنوع جامعه را به‌طور کامل منعکس نمی‌کنند.

6. فاصله میان سند و عمل

بسیاری از کارشناسان معتقدند که سند تحول بنیادین بیشتر یک طرح نظری است و فاصله زیادی با عمل دارد. اجرای این سند نیازمند برنامه‌ریزی دقیق‌تر، تأمین منابع مالی کافی، و بازنگری مداوم در سیاست‌ها است که تاکنون به‌طور کامل محقق نشده است.

نتیجه‌گیری

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، علی‌رغم نیت مثبت و اهداف والایی که دنبال می‌کند، نیازمند بازنگری و اصلاح در برخی جنبه‌ها است. موفقیت این سند بستگی به توانایی نظام آموزشی در رفع چالش‌های اجرایی، تأمین منابع، و انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات دارد. برای تحقق این اهداف، باید تعامل بیشتری با جامعه، به‌ویژه معلمان و والدین، صورت گیرد و نگاه جامع‌تری به آینده نظام آموزشی اتخاذ شود.

اصول انتخاب محتوای آموزشی از نظر متخصصان.

ارشیا یزدانی مقدم (اصول برنامه ریزی درسی)

انتخاب محتوای آموزشی در هر کشور باید بر اساس اصولی علمی و کارشناسی صورت گیرد تا اهداف آموزشی و تربیتی به‌طور مؤثر تحقق یابد. متخصصان معتقدند که محتوای آموزشی باید با نیازها، ارزش‌ها و فرهنگ جامعه همخوانی داشته باشد و به توسعه مهارت‌های اساسی و تفکر انتقادی دانش‌آموزان کمک کند. این محتوا باید متناسب با توانایی‌ها و ویژگی‌های رشدی دانش‌آموزان در هر مقطع سنی طراحی شده و به‌گونه‌ای تنظیم شود که دانش و مهارت‌های لازم برای مواجهه با چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و فناوری را به آن‌ها منتقل کند.

از نظر متخصصان، تنوع و جامعیت در انتخاب محتوای آموزشی ضروری است تا از یک‌سو نیازهای آموزشی گروه‌های مختلف دانش‌آموزان برآورده شود و از سوی دیگر نگاه جامع‌تری به مسائل جهانی، مانند پایداری محیط‌زیست و حقوق بشر، به آن‌ها ارائه گردد. همچنین، محتوای آموزشی باید بر مبنای اصول علمی و پژوهش‌های معتبر تدوین شود و از دیدگاه‌های ایدئولوژیک و تعصب‌های فرهنگی پرهیز کند. از طرفی، ادغام فناوری‌های نوین در فرآیند آموزش می‌تواند به جذاب‌تر و کاربردی‌تر شدن محتوا کمک کند و دانش‌آموزان را برای آینده‌ای مجهز به دانش روز آماده سازد.

ارشیا یزدانی مقدم (اصول برنامه ریزی درسی)

پادکست استفاده از فناوری در آموزش

برای شنیدن پادکست کلیک کنید

پادکست کار تیمی دانش آموزان

برای شنیدن پادکست کلیک کنید

چشم انداز سند تحول بنیادین

چشم‌انداز سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در ایران، که در سال 1390 توسط وزارت آموزش و پرورش منتشر شد، به‌طور کلی هدفش اصلاحات بنیادین در سیستم آموزشی کشور است. این چشم‌انداز در راستای فراهم کردن محیطی برای آموزش با کیفیت، تعالی فردی و اجتماعی، و سازگاری با نیازهای جامعه و دنیای امروز طراحی شده است. در این چشم‌انداز، توجه ویژه‌ای به تربیت نسل‌هایی مبتنی بر اصول انسانی، اسلامی و ملی شده است.

1. تربیت انسان تمام‌عیار

چشم‌انداز سند تحول بنیادین به تربیت انسان‌هایی با ویژگی‌های جسمی، فکری، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی تاکید دارد. هدف آن است که افراد با رشد متوازن در همه ابعاد فردی و اجتماعی تربیت شوند و در نهایت به شهروندانی مسئولیت‌پذیر، با خودآگاهی و اخلاقی تبدیل شوند.

2. پیشرفت علمی و مهارتی

در این سند، توجه به ارتقای سطح علمی و مهارتی دانش‌آموزان و دانشجویان در راستای نیازهای روز جامعه و اقتصاد جهانی دیده شده است. به‌ویژه در حوزه‌های فنی، حرفه‌ای و مهارتی، تلاش شده تا مهارت‌های عملی و تخصصی به دانش‌آموزان منتقل شود تا از ظرفیت‌های شغلی به‌طور بهینه بهره‌برداری کنند.

3. توجه به ارزش‌ها و هویت ملی و دینی

سند تحول بنیادین به تقویت هویت ملی و اسلامی و ارتقاء ارزش‌های انسانی و اخلاقی در نظام آموزشی تاکید دارد. آموزش مبانی دینی و اخلاقی در کنار مهارت‌های علمی و اجتماعی، به‌عنوان رکن اساسی این سند مطرح شده است.

4. عدالت آموزشی

در این چشم‌انداز، عدالت آموزشی یکی از اصول اساسی به‌شمار می‌آید. هدف این است که همه دانش‌آموزان، فارغ از موقعیت اجتماعی و جغرافیایی، به امکانات آموزشی باکیفیت دسترسی داشته باشند و بتوانند در محیطی عادلانه و برابر رشد کنند.

5. آموزش و یادگیری در عصر فناوری

چشم‌انداز سند تحول بنیادین به به‌کارگیری فناوری‌های نوین در فرآیند آموزش و یادگیری تأکید دارد. این به معنای استفاده از ابزارهای دیجیتال، پلتفرم‌های آنلاین و روش‌های نوین تدریس برای تسهیل فرآیند یادگیری و افزایش دسترسی به منابع آموزشی است.

6. مدرسه به‌عنوان کانون تربیت و یادگیری

در این چشم‌انداز، مدرسه تنها مکان آموزش علم نیست، بلکه به‌عنوان یک مرکز تربیت اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی در نظر گرفته شده است. در این محیط، دانش‌آموزان باید مهارت‌های اجتماعی، اخلاقی و توانمندی‌های فردی را در کنار تحصیلات علمی خود کسب کنند.

7. شامل بودن و نوآوری در روش‌های تدریس

سند تحول بنیادین بر نوآوری در روش‌های تدریس و ارزیابی تأکید دارد. هدف، تحول در محتوای آموزشی، شیوه‌های تدریس و ارزشیابی است تا یادگیری به شیوه‌های نوین و فعال، از جمله یادگیری معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری مشارکتی، تحقق یابد.

8. مشارکت خانواده و جامعه در فرآیند آموزش

چشم‌انداز این سند بر همکاری و هم‌افزایی مدارس، خانواده‌ها و جامعه در فرآیند تعلیم و تربیت تأکید دارد. بر این اساس، والدین و دیگر نهادهای اجتماعی باید در کنار معلمان و مدیران آموزشی نقش فعالی در رشد و توسعه فردی و اجتماعی دانش‌آموزان ایفا کنند.

9. توسعه حرفه‌ای معلمان

در این چشم‌انداز، به توسعه حرفه‌ای و آموزشی معلمان و مدیران مدارس توجه ویژه‌ای شده است. معلمان باید به‌طور مداوم آموزش ببینند و مهارت‌های خود را به‌روز کنند تا بتوانند به بهترین نحو ممکن به تربیت دانش‌آموزان بپردازند.

10. پایداری و آینده‌نگری

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران تلاش دارد تا نظام آموزشی کشور را به‌گونه‌ای طراحی کند که در مواجهه با تغییرات سریع اجتماعی، اقتصادی و فناوری، بتواند نسل‌های آینده را برای زندگی در دنیای پیچیده و متغیر آماده سازد.

نتیجه‌گیری

چشم‌انداز سند تحول بنیادین، به‌دنبال ایجاد یک نظام آموزشی جامع، همگرا و پویا است که قادر باشد پاسخگوی نیازهای جامعه و فرد در قرن بیست‌ویکم باشد. این چشم‌انداز به‌ویژه در تلاش است تا با تقویت پایه‌های اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و علمی، نسل‌های آینده را برای مواجهه با چالش‌ها و فرصت‌های جهانی آماده سازد.

نقش معلم در فرایند برنامه ریزی درسی

نقش معلم در فرآیند برنامه‌ریزی درسی یکی از ارکان اصلی و حیاتی در موفقیت برنامه‌های درسی است. معلمان نه تنها مجریان برنامه‌های درسی هستند، بلکه در طراحی، اصلاح و اجرای آن‌ها نیز نقش بسیار مهمی ایفا می‌کنند. در ادامه، برخی از جنبه‌های نقش معلم در فرآیند برنامه‌ریزی درسی آورده شده است:

1. تحلیل نیازها و شناسایی اهداف آموزشی:

معلمان با شناخت دقیق از نیازهای آموزشی دانش‌آموزان، می‌توانند اهداف آموزشی مناسبی را تعیین کنند. این اهداف باید متناسب با سطح یادگیری و ویژگی‌های دانش‌آموزان باشد و معلمان به عنوان افرادی که با دانش‌آموزان ارتباط نزدیک دارند، این تحلیل را به خوبی انجام می‌دهند.

2. تعیین محتوای درسی و انتخاب منابع آموزشی:

معلم در انتخاب محتوای درسی و منابع آموزشی تأثیر زیادی دارد. معلمان با توجه به نیازهای یادگیری و سطح درک دانش‌آموزان، بهترین و مناسب‌ترین منابع آموزشی را انتخاب می‌کنند تا فرآیند یادگیری به بهترین شکل ممکن انجام گیرد.

3. طراحی و تدوین فعالیت‌های یادگیری:

معلمان با استفاده از روش‌های مختلف تدریس و فعالیت‌های تعاملی، فرآیند یادگیری را طراحی می‌کنند. این فعالیت‌ها می‌توانند شامل تمرین‌های گروهی، پروژه‌های عملی، بحث‌های کلاسی و سایر فعالیت‌هایی باشند که به افزایش مشارکت دانش‌آموزان در کلاس کمک می‌کند.

4. ارزیابی و بازخورد به دانش‌آموزان:

معلمان در طول فرآیند برنامه‌ریزی درسی باید روش‌های ارزیابی متنوعی را طراحی کنند تا پیشرفت دانش‌آموزان را پیگیری کنند. این ارزیابی‌ها به معلمان کمک می‌کند تا بتوانند بازخوردهای لازم را به دانش‌آموزان بدهند و در صورت نیاز تغییرات لازم را در برنامه درسی اعمال کنند.

5. انعطاف‌پذیری و تطبیق برنامه با شرایط کلاسی:

معلمان با توجه به وضعیت کلاسی، سطح توانایی‌ها و نیازهای خاص دانش‌آموزان، برنامه درسی را به طور مستمر تطبیق و تنظیم می‌کنند. آن‌ها باید انعطاف‌پذیر باشند تا بتوانند با چالش‌های مختلف در کلاس مواجه شوند.

6. ایجاد محیط یادگیری مناسب:

معلمان باید محیطی را فراهم کنند که در آن دانش‌آموزان بتوانند به طور فعال و مشارکتی یاد بگیرند. این محیط شامل جو روانی مناسب، استفاده از تکنولوژی‌های آموزشی و فراهم کردن ابزارهای لازم برای یادگیری است.

7. همکاری با همکاران و مدیران آموزشی:

معلمان در فرآیند برنامه‌ریزی درسی باید با همکاران خود، مشاوران آموزشی و مدیران مدارس همکاری کنند تا اطمینان حاصل شود که برنامه‌های درسی همسو با اهداف کلان آموزشی و سیاست‌های مدرسه پیش می‌روند.

8. بازنگری و بهبود برنامه‌های درسی:

معلمان باید برنامه‌های درسی را ارزیابی کرده و در صورت نیاز به اصلاحات و بهبودها بپردازند. این کار می‌تواند از طریق بررسی نتایج ارزیابی‌ها، بازخورد دانش‌آموزان و تجربیات شخصی معلمان صورت گیرد.

در مجموع، معلمان نه تنها مجریان برنامه‌های درسی هستند، بلکه با دانش و تجربه خود می‌توانند به بهبود، انعطاف‌پذیری و کاربردی‌تر شدن برنامه‌های درسی کمک کنند.

نقش معلم در فرایند برنامه ریزی درسی

نقش معلم در فرآیند برنامه‌ریزی درسی یکی از ارکان اصلی و حیاتی در موفقیت برنامه‌های درسی است. معلمان نه تنها مجریان برنامه‌های درسی هستند، بلکه در طراحی، اصلاح و اجرای آن‌ها نیز نقش بسیار مهمی ایفا می‌کنند. در ادامه، برخی از جنبه‌های نقش معلم در فرآیند برنامه‌ریزی درسی آورده شده است:

1. تحلیل نیازها و شناسایی اهداف آموزشی:

معلمان با شناخت دقیق از نیازهای آموزشی دانش‌آموزان، می‌توانند اهداف آموزشی مناسبی را تعیین کنند. این اهداف باید متناسب با سطح یادگیری و ویژگی‌های دانش‌آموزان باشد و معلمان به عنوان افرادی که با دانش‌آموزان ارتباط نزدیک دارند، این تحلیل را به خوبی انجام می‌دهند.

2. تعیین محتوای درسی و انتخاب منابع آموزشی:

معلم در انتخاب محتوای درسی و منابع آموزشی تأثیر زیادی دارد. معلمان با توجه به نیازهای یادگیری و سطح درک دانش‌آموزان، بهترین و مناسب‌ترین منابع آموزشی را انتخاب می‌کنند تا فرآیند یادگیری به بهترین شکل ممکن انجام گیرد.

3. طراحی و تدوین فعالیت‌های یادگیری:

معلمان با استفاده از روش‌های مختلف تدریس و فعالیت‌های تعاملی، فرآیند یادگیری را طراحی می‌کنند. این فعالیت‌ها می‌توانند شامل تمرین‌های گروهی، پروژه‌های عملی، بحث‌های کلاسی و سایر فعالیت‌هایی باشند که به افزایش مشارکت دانش‌آموزان در کلاس کمک می‌کند.

4. ارزیابی و بازخورد به دانش‌آموزان:

معلمان در طول فرآیند برنامه‌ریزی درسی باید روش‌های ارزیابی متنوعی را طراحی کنند تا پیشرفت دانش‌آموزان را پیگیری کنند. این ارزیابی‌ها به معلمان کمک می‌کند تا بتوانند بازخوردهای لازم را به دانش‌آموزان بدهند و در صورت نیاز تغییرات لازم را در برنامه درسی اعمال کنند.

5. انعطاف‌پذیری و تطبیق برنامه با شرایط کلاسی:

معلمان با توجه به وضعیت کلاسی، سطح توانایی‌ها و نیازهای خاص دانش‌آموزان، برنامه درسی را به طور مستمر تطبیق و تنظیم می‌کنند. آن‌ها باید انعطاف‌پذیر باشند تا بتوانند با چالش‌های مختلف در کلاس مواجه شوند.

6. ایجاد محیط یادگیری مناسب:

معلمان باید محیطی را فراهم کنند که در آن دانش‌آموزان بتوانند به طور فعال و مشارکتی یاد بگیرند. این محیط شامل جو روانی مناسب، استفاده از تکنولوژی‌های آموزشی و فراهم کردن ابزارهای لازم برای یادگیری است.

7. همکاری با همکاران و مدیران آموزشی:

معلمان در فرآیند برنامه‌ریزی درسی باید با همکاران خود، مشاوران آموزشی و مدیران مدارس همکاری کنند تا اطمینان حاصل شود که برنامه‌های درسی همسو با اهداف کلان آموزشی و سیاست‌های مدرسه پیش می‌روند.

8. بازنگری و بهبود برنامه‌های درسی:

معلمان باید برنامه‌های درسی را ارزیابی کرده و در صورت نیاز به اصلاحات و بهبودها بپردازند. این کار می‌تواند از طریق بررسی نتایج ارزیابی‌ها، بازخورد دانش‌آموزان و تجربیات شخصی معلمان صورت گیرد.

در مجموع، معلمان نه تنها مجریان برنامه‌های درسی هستند، بلکه با دانش و تجربه خود می‌توانند به بهبود، انعطاف‌پذیری و کاربردی‌تر شدن برنامه‌های درسی کمک کنند.

چشم انداز سند تحول بنیادین

چشم‌انداز سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در ایران، که در سال 1390 توسط وزارت آموزش و پرورش منتشر شد، به‌طور کلی هدفش اصلاحات بنیادین در سیستم آموزشی کشور است. این چشم‌انداز در راستای فراهم کردن محیطی برای آموزش با کیفیت، تعالی فردی و اجتماعی، و سازگاری با نیازهای جامعه و دنیای امروز طراحی شده است. در این چشم‌انداز، توجه ویژه‌ای به تربیت نسل‌هایی مبتنی بر اصول انسانی، اسلامی و ملی شده است.

1. تربیت انسان تمام‌عیار

چشم‌انداز سند تحول بنیادین به تربیت انسان‌هایی با ویژگی‌های جسمی، فکری، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی تاکید دارد. هدف آن است که افراد با رشد متوازن در همه ابعاد فردی و اجتماعی تربیت شوند و در نهایت به شهروندانی مسئولیت‌پذیر، با خودآگاهی و اخلاقی تبدیل شوند.

2. پیشرفت علمی و مهارتی

در این سند، توجه به ارتقای سطح علمی و مهارتی دانش‌آموزان و دانشجویان در راستای نیازهای روز جامعه و اقتصاد جهانی دیده شده است. به‌ویژه در حوزه‌های فنی، حرفه‌ای و مهارتی، تلاش شده تا مهارت‌های عملی و تخصصی به دانش‌آموزان منتقل شود تا از ظرفیت‌های شغلی به‌طور بهینه بهره‌برداری کنند.

3. توجه به ارزش‌ها و هویت ملی و دینی

سند تحول بنیادین به تقویت هویت ملی و اسلامی و ارتقاء ارزش‌های انسانی و اخلاقی در نظام آموزشی تاکید دارد. آموزش مبانی دینی و اخلاقی در کنار مهارت‌های علمی و اجتماعی، به‌عنوان رکن اساسی این سند مطرح شده است.

4. عدالت آموزشی

در این چشم‌انداز، عدالت آموزشی یکی از اصول اساسی به‌شمار می‌آید. هدف این است که همه دانش‌آموزان، فارغ از موقعیت اجتماعی و جغرافیایی، به امکانات آموزشی باکیفیت دسترسی داشته باشند و بتوانند در محیطی عادلانه و برابر رشد کنند.

5. آموزش و یادگیری در عصر فناوری

چشم‌انداز سند تحول بنیادین به به‌کارگیری فناوری‌های نوین در فرآیند آموزش و یادگیری تأکید دارد. این به معنای استفاده از ابزارهای دیجیتال، پلتفرم‌های آنلاین و روش‌های نوین تدریس برای تسهیل فرآیند یادگیری و افزایش دسترسی به منابع آموزشی است.

6. مدرسه به‌عنوان کانون تربیت و یادگیری

در این چشم‌انداز، مدرسه تنها مکان آموزش علم نیست، بلکه به‌عنوان یک مرکز تربیت اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی در نظر گرفته شده است. در این محیط، دانش‌آموزان باید مهارت‌های اجتماعی، اخلاقی و توانمندی‌های فردی را در کنار تحصیلات علمی خود کسب کنند.

7. شامل بودن و نوآوری در روش‌های تدریس

سند تحول بنیادین بر نوآوری در روش‌های تدریس و ارزیابی تأکید دارد. هدف، تحول در محتوای آموزشی، شیوه‌های تدریس و ارزشیابی است تا یادگیری به شیوه‌های نوین و فعال، از جمله یادگیری معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری مشارکتی، تحقق یابد.

8. مشارکت خانواده و جامعه در فرآیند آموزش

چشم‌انداز این سند بر همکاری و هم‌افزایی مدارس، خانواده‌ها و جامعه در فرآیند تعلیم و تربیت تأکید دارد. بر این اساس، والدین و دیگر نهادهای اجتماعی باید در کنار معلمان و مدیران آموزشی نقش فعالی در رشد و توسعه فردی و اجتماعی دانش‌آموزان ایفا کنند.

9. توسعه حرفه‌ای معلمان

در این چشم‌انداز، به توسعه حرفه‌ای و آموزشی معلمان و مدیران مدارس توجه ویژه‌ای شده است. معلمان باید به‌طور مداوم آموزش ببینند و مهارت‌های خود را به‌روز کنند تا بتوانند به بهترین نحو ممکن به تربیت دانش‌آموزان بپردازند.

10. پایداری و آینده‌نگری

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران تلاش دارد تا نظام آموزشی کشور را به‌گونه‌ای طراحی کند که در مواجهه با تغییرات سریع اجتماعی، اقتصادی و فناوری، بتواند نسل‌های آینده را برای زندگی در دنیای پیچیده و متغیر آماده سازد.

نتیجه‌گیری

چشم‌انداز سند تحول بنیادین، به‌دنبال ایجاد یک نظام آموزشی جامع، همگرا و پویا است که قادر باشد پاسخگوی نیازهای جامعه و فرد در قرن بیست‌ویکم باشد. این چشم‌انداز به‌ویژه در تلاش است تا با تقویت پایه‌های اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و علمی، نسل‌های آینده را برای مواجهه با چالش‌ها و فرصت‌های جهانی آماده سازد.

مروری بر شیوه آموزش بر اساس همکاری یاددهنده و یادگیرنده

ارشیا یزدانی مقدم (اصول برنامه ریزی درسی)

آموزش به روش همکاری یکی از رویکردهای مدرن و مؤثر در فرآیند یاددهی و یادگیری است که تأکید زیادی بر تعامل و همکاری بین دانش‌آموزان دارد. در این روش، دانش‌آموزان به صورت گروهی کار می‌کنند و با به اشتراک گذاشتن ایده‌ها، تجربیات و دانش‌های خود، به یادگیری عمیق‌تری دست می‌یابند. معلمان نیز در این فرآیند نقش تسهیل‌کننده را ایفا می‌کنند و به ایجاد فضایی پویا و محرک برای یادگیری کمک می‌کنند.

این نوع آموزش نه تنها مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان را تقویت می‌کند، بلکه به آن‌ها اجازه می‌دهد که درک بهتری از مفاهیم پیچیده پیدا کنند.مزایای آموزش به روش همکاری بسیار چشم‌گیر است. یکی از اصلی‌ترین مزایا، افزایش تعاملات اجتماعی و تقویت ارتباطات میان دانش‌آموزان است که باعث افزایش اعتماد به نفس و مهارت‌های ارتباطی آن‌ها می‌شود. همچنین، این روش می‌تواند به توسعه مهارت‌های حل مسئله و تفکر انتقادی کمک کند، زیرا دانش‌آموزان در کنار هم به تبادل نظر و بحث می‌پردازند.

به‌علاوه، از آنجایی که هر دانش‌آموز در یک گروه مسئولیت‌هایی دارد، احساس تعلق و تعهد بیشتری نسبت به یادگیری خود پیدا می‌کند، که این امر می‌تواند انگیزه و علاقه آن‌ها به یادگیری را افزایش دهد.

ارشیا یزدانی مقدم (اصول برنامه ریزی درسی)

شورای مصلحت نظام و تاثیر آن در تصویب اسناد و قوانین آموزش و پرورش

بسم الله الرحمن الرحیم

مجمع تشخیص مصلحت نظام از نهادهاي اصلی نظام جمهوري اسلامی ایران است که مهم ترین مسئولیتش، حل اختلاف میان مجلس شوراي اسلامی و شوراي نگهبان است.

تعداد اعضاي این مجمع 46 نفر ثابت و 1 نفر مهمان متناسب با موضوع جلسه است که اعضاي ثابت هر 5 سال یکبار و با حکم رهبر جمهوري اسلامی انتخاب می شوند.

نمونه ای از سیاست های کلی ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش کشور:

تحول در نظام آموزش و پرورش مبتنی بر فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی در جهت رسیدن به حیات طیبه ( زندگی فردي و اجتماعی مطلوب اسلامی) و رشد و شکوفایی استعدادهاي فطري از جمله اهداف شورای مصلحت نظام میباشد.

همچنین شورای مصلحت نظام ارتقاء کیفی در حوزه هاي بینش، دانش، مهارت، تربیت و سلامت روحی و جسمی دانش آموزان با تأکید بر ریشه کن کردن بی سوادي و تربیت انسان هاي مؤمن، پرهیزکار، متخلق به اخلاق اسلامی، بلند همت، امیدوار، خیرخواه، بانشاط، حقیقت جو، آزادمنش، مسؤولیت پذیر، قانونگرا، عدالت خواه، خردورز، خلاق، وطن دوست، ظلم ستیز، جمع گرا، خودباور و ایثارگر را در زمره اهداف خود قرار میدهد.

در نتیجه ارتقاء جایگاه آموزش و پرورش به مهمترین نهاد تربیت نیروي انسانی و مولد سرمایه اجتماعی و عهده دار اجراي سیاست هاي مصوب و هدایت و نظارت بر آن (از مهد کودك و پیش دبستانی تا دانشگاه) به عنوان امر حاکمیتی با توسعه همکاري دستگاه ها.و.... از جمله موارد مدنظر این شورا میباشد.

اصل انسجام و پیوستگی در برنامه درسی

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از اصول کلیدی در برنامه‌ریزی درسی نظام آموزش و پرورش ایران، انسجام و پیوستگی محتوای آموزشی است. این اصل بر آن است که محتوای درسی باید به صورت منسجم و مرتبط در طول دوره‌های تحصیلی ارائه شود، به‌گونه‌ای که مفاهیم به‌تدریج از سطح ساده به پیچیده تکامل پیدا کنند و ارتباط منطقی میان دروس حفظ شود.

هدف از این اصل، ایجاد یک جریان یادگیری است که نه تنها از پراکندگی اطلاعات جلوگیری کند، بلکه به دانش‌آموزان امکان دهد مفاهیم را درک کرده و از آن‌ها به صورت کاربردی استفاده کنند.

برای دستیابی به این هدف، برنامه‌ریزی درسی باید به گونه‌ای باشد که موضوعات هر درس در مقاطع مختلف به یکدیگر مرتبط باشند. به عنوان مثال، مفاهیم ریاضی مانند جمع و تفریق که در پایه ابتدایی آموزش داده می‌شوند، در مقاطع بالاتر به شکل عمیق‌تر در قالب مسائل پیچیده‌تر مانند معادلات و جبر تکامل پیدا می‌کنند.

همین روند در علوم تجربی نیز دیده می‌شود، به‌طوری‌که دانش‌آموزان ابتدا با مفاهیم ساده‌ای مانند ویژگی‌های مواد آشنا می‌شوند و سپس در مقاطع بالاتر به مباحث پیشرفته‌تر مانند شیمی و فیزیک می‌پردازند. این پیوستگی به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا اطلاعات قبلی خود را به عنوان پایه‌ای برای یادگیری مطالب جدید به کار گیرند.

ارتباط برنامه ریزی درسی با نیاز های جامعه و بازار کار

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از اصول کلیدی برنامه‌ریزی درسی در آموزش و پرورش ایران، توجه به نیازهای جامعه و بازار کار است. این اصل بر آن است که محتوای آموزشی و روش‌های تدریس، نه تنها باید به انتقال دانش پایه محدود شوند، بلکه باید مهارت‌هایی را در دانش‌آموزان تقویت کنند که آن‌ها را برای ورود به جامعه و بازار کار آماده کند.

این دیدگاه با درک اهمیت مهارت‌محوری و کاربردی بودن آموزش‌ها، سعی دارد نظام آموزشی را به سوی تربیت دانش‌آموزانی هدایت کند که بتوانند به عنوان نیروی انسانی مؤثر در جامعه فعالیت کنند و برای تحقق این هدف، برنامه‌ریزی درسی به گونه‌ای طراحی می‌شود که مهارت‌های زندگی و کار در کنار دانش تئوری آموزش داده شوند.

در این راستا، دروس عملی مانند کار و فناوری در دوره‌های ابتدایی و متوسطه، و رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای و کاردانش در متوسطه دوم، به دانش‌آموزان کمک می‌کنند تا مهارت‌های کاربردی را بیاموزند. این مهارت‌ها شامل کار با ابزارها و تجهیزات، برنامه‌نویسی، مدیریت مالی، و حتی کارهای دستی می‌شود.تا دانش‌آموزان تجربه حل مسئله و کار تیمی را کسب کنند.

قوانین و مصوبات آموزش و پرورش

آموزش و پرورش
فصل اول - اهداف اساسی وزارت آموزش پرورش
‌ماده ۱ - تقویت و تحکیم مبانی اعتقادی و معنوی دانش‌آموزان از طریق تبیین و تعیین
اصول و معارف احکام دین مبین اسلام و مذهب حقه‌جعفری اثنی‌عشری بر اساس عقل، قرآن
و سنت معصومین (ع).
‌تبصره ۱ - وزارت آموزش و پرورش موظف است طبق اصل ۱۲ قانون اساسی در مناطقی که
پیروان دیگر مذاهب اسلامی سکونت دارند ترتیبی‌اتخاذ نماید که آموزش تعلیمات دینی
دانش‌آموزان مطابق فقه مذهب آنان باشد.
‌تبصره ۲ - اقلیت‌های دینی شناخته شده طبق اصل ۱۳ قانون اساسی در تألیف کتب درسی
دینی و تدریس آنها بر اساس کتب دینی و آیین و سنت‌خود در مدارس خود با نظارت وزارت
آموزش و پرورش آزادند.
‌ماده ۲ -
۱ - رشد فضائل اخلاقی و تزکیه دانش‌آموزان بر پایه تعالیم عالیه اسلام.
۲ - تبیین ارزش‌های اسلامی و پرورش دانش‌آموزان بر اساس آنها.
۳ - تقویت و تحکیم روحیه اتکال به خدا و اعتماد به نفس.
۴ - ایجاد روحیه تعبد دینی و التزام عملی به احکام اسلامی.
۵ - ارتقاء بینش سیاسی بر اساس اصل ولایت فقیه در زمینه‌های مختلف جهت مشارکت
آگاهانه در سرنوشت سیاسی کشور.
۶ - ایجاد زمینه‌های لازم برای حفظ و تداوم استقلال فرهنگی، اقتصادی و سیاسی از
طریق آشنا ساختن دانش‌آموزان به علوم و فنون و صنایع و حرف‌مورد نیاز جامعه بر
اساس اولویت‌های موجود در کشور.
۷ - شناخت و شکوفا کردن و پرورش استعدادهای دانش‌آموزان و تقویت روح بررسی و تتبع
و تحقیق و ابتکار و خلاقیت در تمام زمینه‌های علمی،‌فنی، فرهنگی و علوم بررسی با
تأکید بر نفی روحیه مدرک‌گرایی.

نقد و بررسی برنامه درسی ملی ایران

بررسی و نقد برنامه درسی در اسناد مربوط به تحول بنیادین آموزش و پرورش دکتر نادر سلسبیلی

ادامه نوشته

راهکارهای بهبود و عملیاتی شدن سند تحول بنیادین بعد از ۱۴۰۴

برای اصلاح سند تحول بنیادین در جمهوری اسلامی ایران و تضمین قابلیت عملیاتی شدن آن، باید نکات زیر را مدنظر قرار داد:

۱. تحلیل وضعیت موجود

ارزیابی دقیق اجرا: بررسی میزان تحقق اهداف سند موجود و شناسایی ضعف‌ها و چالش‌های اجرایی.

شناخت ذینفعان: تعیین نقش‌ها و نیازهای همه بازیگران شامل دولت، معلمان، دانش‌آموزان، والدین و نهادهای فرهنگی.

۲. رویکردهای اصولی در اصلاح سند

واقع‌گرایی: اهداف باید با توجه به منابع موجود (مالی، انسانی، فناوری) طراحی شوند.

انعطاف‌پذیری: سند باید قابلیت تطبیق با تغییرات اجتماعی، اقتصادی و تکنولوژیک را داشته باشد.

محوریت عدالت آموزشی: کاهش شکاف‌های منطقه‌ای، جنسیتی و طبقاتی در ارائه خدمات آموزشی.

تقویت ارزش‌های بومی-اسلامی: توجه به هویت ملی و اسلامی در تمامی ابعاد تحول آموزشی.

۳. طراحی راهکارهای عملیاتی

شناسایی اولویت‌ها: تعیین اقدامات فوری و اقدامات بلندمدت بر اساس نیازهای جامعه.

تأمین منابع پایدار: برنامه‌ریزی برای تأمین مالی از بودجه دولتی، سرمایه‌گذاری خصوصی و مشارکت عمومی.

استفاده از فناوری: بهره‌گیری از فناوری‌های نوین برای آموزش هوشمند، یادگیری آنلاین و کاهش هزینه‌ها.

مکانیزم نظارت و ارزیابی: ایجاد سامانه‌ای برای رصد پیشرفت و ارائه گزارش‌های دوره‌ای.

۴. فرآیند اصلاح سند

مشارکت ذینفعان: برگزاری جلسات مشورتی با معلمان، دانش‌آموزان، خانواده‌ها و نخبگان آموزشی.

توجه به پژوهش‌های علمی: استفاده از نتایج پژوهش‌های داخلی و بین‌المللی برای تقویت راهبردها.

آزمون‌پذیری سیاست‌ها: ابتدا اجرای آزمایشی برخی طرح‌ها در مناطق محدود و سپس تعمیم به کل کشور.

۵. بسترهای کلیدی برای اجرا

آموزش معلمان: توانمندسازی معلمان به‌عنوان مجریان اصلی سند تحول.

تقویت زیرساخت‌ها: بهبود وضعیت مدارس، تجهیزات آموزشی و شرایط محیطی.

ایجاد انگیزه: طراحی سیستم‌های تشویقی برای معلمان، مدیران و دانش‌آموزان.

نمونه‌هایی از راهکارهای پیشنهادی

برنامه‌ریزی منطقه‌ای: طراحی برنامه‌های متناسب با ویژگی‌های بومی هر منطقه.

تقویت ارتباط صنعت و آموزش: ادغام مهارت‌های شغلی در برنامه‌های درسی.

تمرکز بر مهارت‌های زندگی: توسعه توانایی‌های ارتباطی، حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش‌آموزان.

اجرای این اصلاحات نیازمند همکاری همه‌جانبه نهادهای مرتبط و تأمین منابع کافی است تا سند بتواند به اهداف تحول‌آفرین خود دست یابد.

آیین نامه اجرایی مدارس(مصوب)

آیین نامه اجرایی مدارس

فصل اول-کلیات:

مقدمه:

بررسی‌های انجام‌شده در دبیرخانه شورای عالی آموزش و پرورش در سال ۶۷، نشان داد که فقدان یک آیین‌نامه جامع برای اداره مطلوب مدارس و وجود ضوابط و مقررات متعدد، پراکنده و بعضاً غیرهمسو با مدرسه، مدیران مدارس را در اجرا با مشکلات و چالش‌هایی مواجه کرده است. این بررسی‌ها در راستای سیاست مدرسه محوری، منجر به تصویب آیین‌نامه اجرایی مدارس در جلسه ۶۵۲ شورای عالی آموزش و پرورش تاریخ ۲۰/۵/۱۳۷۹ شد.

با تصویب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و گذشت ۲۰ سال از اجرای آیین‌نامه مذکور، ضرورت بازنگری در آیین‌نامه اجرایی مدارس و تدوین آیین‌نامه‌ای جامع و کامل برای اداره بهینه و با کیفیت مدارس منطبق با اسناد بالادستی برای پاسخگویی به تحولات محیطی، اقتضائات، شرایط و نیاز‌های حال و آینده دانش‌آموزان و جامعه، افزایش اختیارات تصمیم‌گیری مدرسه و زمینه‌سازی برای توسعه مشارکت بیشتر عوامل سهیم و مؤثر در مدرسه به ویژه خانواده‌ها (ظرفیت‌‌های درون مدرسه و محیط پیرامونی) احساس شد.

بر این اساس، دبیرخانه شورا با مشارکت کارشناسان ستادی، استانی و نمایندگانی از مدیران مدارس دوره‌های تحصیلی، نسبت به تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه اجرایی مدارس اقدام کرد که پس از اعتباربخشی در چند مرحله و اخذ نظرات کارشناسی، در شورای عالی آموزش و پرورش مطرح و با تصویب کلیات آن، موضوع برای بررسی و تصویب به کمیسیون معین شورای عالی ارجاع شد.

این آیین‌نامه که به استناد بند ۸ سیاست‌های کلی ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش کشور، مفاد سند تحول بنیادین و وظایف و اختیارات شورای عالی آموزش و پرورش و با هدف ارتقای جایگاه مدرسه به عنوان کانون اصلی تعلیم و تربیت و محل کسب تجربیات یادگیری، به شرح زیر به تصویب رسید، به عنوان راهنمای عمل مدیران، بستر لازم را برای مشارکت مدیران، معلمان، دانش‌آموزان، خانواده‌ها و جامعه محلی در اداره بهینه مدرسه و ایفای وظایف و مأموریت‌های محوله برای تحقق اهداف دوره‌های تحصیلی، فراهم می‌آورد.

ادامه نوشته

آموزش و پرورش ژاپن و علت موفقیت آن

سیستم آموزشی ژاپن شامل دوره 6 ساله ابتدایی، سه ساله متوسطه اول، سه ساله متوسطه دوم و چهار ساله دانشگاه است. آموزش اجباری 9 ساله بوده و شامل 6 سال ابتدایی و سه سال متوسطه اول است. سیستم مدارس مقطع ابتدایی 6 ساله و سال تحصیلی سه دوره سه ماهه است. اولین دوره از اول آوریل تا ماه ژوئن بوده و سه ماهه دوم از ماه سپتامبر تا ماه دسامبر و سه ماهه سوم از ماه ژانویه تا ماه مارس است. تعطیلات تابستانی حدود 40 روز بین اولین و دومین سه ماهه تحصیلی و تعطیلات زمستانی 14 روز بین دومین و سومین سه ماهه تحصیلی و تعطیلات بهار نیز 10 روز بین سه ماهه سوم و اول است. روزهای شنبه و یکشنبه نیز مدارس تعطیل هستند.

ادامه نوشته

چالش های ارزشیابی در سیستم آموزشی ایران

بیش از هفده سال است که در کشور ما در دوره‌ ابتدایی، الگوی ارزشیابی کیفی توصیفی برای پیشرفت تحصیلی رایج شده و کارگزاران کم‌و‌بیش با این روش آشنا هستند. اما برخی شواهد حاصل از بررسی‌های میدانی و سایر گزارش‌های پراکنده نشان می‌دهد که این الگوی ارزشیابی در بدنه نظام به خوبی مستقر نشده و گویی نظام آموزشی با آن به خوبی کنار نیامده است (وقتی می‌گوییم نظام آموزشی، مرادمان کارگزاران نظام آموزشی است)، یعنی اینکه کارگزاران به خوبی نتوانسته‌اند الگوی ارزشیابی را اجرا کنند. این مدعا به این معنا نیست که اساساً در نظام آموزشی ارزشیابیِ کیفی توصیفی به نحو ثمربخش وارد نشده است.

ادامه مطلب، مطالعه شود.....

ادامه نوشته