روش های آموزش انفرادی

نظام‌های آموزشی جهان امروز در موقعیتی به فعالیت خود ادامه میدهند که تغییرات سریع علم و فناوری بر تمام جنبه های زندگی انسان عصر جدید تاثیر گذاشته است.

دیگر نمیتوان باور داشت که پرورش و ارتقای اندیشه افراد تنها محصول رخدادهای آموزشی درون هادهای تربیتی باشد، زیرا در جهان امروز پیشرفت و گسترش دانش به گسترش فناوری های پیشرفته عصر اطلاعات گره خورده و حوزه دانش دایما در حال تحول است . بنابراین اطلاعات علمی دیگر محدود به کتاب‌های درسی تالیف و چاپ شده نیست۰

آموزش انفرادی به آموزشی گفته می‌شود که دانش‌آموزان در فعالیت‌های خود مستقل باشند و پیشرفت تحصیلی بر اساس توان فردی آنها صورت گیرد.

محتوای آموزشی باید به نحوی نوشته و سازماندهی شود که دانش‌آموز بتواند ،درون مدرسه یا خارج از آن به مطالعه و کسب تجارب یادگیری بپردازد

نظام آموزشی یا معلم موظف است امکانات مورد نیاز را در محیط آموزشی فراهم سازد تا دانش آموزان به تناسب موقعیت و نیازشان به مطالعه و یادگیری بپردازند،

در این نوع آموزش ،اغلب محتوایی یکنواخت و سازمان یافته به صورت نوشتار چاپی یا الکترونیک در اختیار یادگیرندگان قرار میگیرد.

زمان و نوع فعالیت اغلب خود گردان و نسبتاً خود کنترل و انعطاف پذیر است.

توجه دانش آموزان دقیقاً باید بر جنبه‌هایی از موضوع متمرکز شود که مرتبط با اهداف آموزشی است .

محتوای آموزشی به صورت برنامه‌ای منظم ،گام به گام و اغلب به شکل نوشتاری ، دیداری_شنیداری و الکترونیکی طراحی و سازماندهی میشود.

اهداف مهم این آموزش عبارتند از :

رعایت تفاوت‌های فردی

رشد استقلال در عمل و یادگیری

ایجاد مهارت در مطالعه

عادت به مطالعه مستمر

پیشرفت بر اساس توان فردی

عادت به مطالعه مستمر

پیشرفت بر اساس توان فردی

خود تحولی و خودسنجی

یادگیری در حد تسلط.