برخورد با دانش‌آموز پیش‌فعال در دوره ابتدایی نیازمند صبر، شناخت و برنامه‌ریزی هدفمند است. معلم باید ابتدا با ویژگی‌های رفتاری این کودکان مانند بی‌قراری، پرتحرکی و حواس‌پرتی آشنا شود. استفاده از روش‌های تقویتی مانند تشویق‌های کلامی و پاداش‌های کوچک در افزایش انگیزه آن‌ها بسیار مؤثر است. ایجاد یک برنامه‌ریزی منظم و محیط کلاس با ساختار مشخص، به این دانش‌آموزان حس امنیت و پیش‌بینی‌پذیری می‌دهد. دادن مسئولیت‌های ساده مانند پخش کردن برگه‌ها باعث می‌شود انرژی اضافی آن‌ها در مسیر مفید هدایت شود. تنوع در روش‌های تدریس، بازی‌های آموزشی و استراحت‌های کوتاه بین فعالیت‌ها نیز تمرکز آن‌ها را افزایش می‌دهد. حفظ ارتباط مستمر با والدین برای هماهنگی رفتارهای خانه و مدرسه اهمیت بالایی دارد. در نهایت، همکاری با مشاور مدرسه برای طراحی برنامه فردی آموزشی (IEP) بسیار مفید خواهد بود.

علیرضا عتیق

گروه ۲۱

دانشجوی فرهنگیان امام صادق ( ص )