برای کاهش نرخ ترک تحصیل، می‌توان از راهکارهای علمی زیر بهره گرفت:
1. شناسایی زودهنگام دانش‌آموزان در معرض خطر
با استفاده از داده‌های تحصیلی و رفتاری، معلمان و مشاوران می‌توانند دانش‌آموزانی را که در معرض ترک تحصیل هستند، شناسایی کنند و اقدامات حمایتی را زودتر آغاز نمایند.
2. حمایت‌های روانی و مشاوره‌ای
ارائه خدمات مشاوره‌ای و روان‌شناختی به دانش‌آموزان و خانواده‌ها می‌تواند به حل مشکلات فردی و خانوادگی کمک کند و انگیزه ادامه تحصیل را افزایش دهد.
3. افزایش مشارکت خانواده‌ها
ارتباط مستمر بین مدرسه و خانواده‌ها، آگاه‌سازی والدین از اهمیت آموزش و تشویق آن‌ها به حمایت از فرزندان، نقش مهمی در کاهش ترک تحصیل دارد.
4. بهبود کیفیت آموزش و محیط مدرسه
ایجاد محیطی امن، پویا و انگیزه‌بخش در مدارس، استفاده از روش‌های نوین تدریس و توجه به نیازهای فردی دانش‌آموزان می‌تواند علاقه آن‌ها به مدرسه را افزایش دهد.
5. حمایت‌های مالی و رفاهی
ارائه کمک‌های مالی، تغذیه رایگان، سرویس رفت‌وآمد و تأمین لوازم‌التحریر برای دانش‌آموزان کم‌برخوردار می‌تواند موانع اقتصادی ترک تحصیل را کاهش دهد .