دانشجویان و اساتید دانشگاه فرهنگیان

1-بیتوته کردن در روستا:

آنها که در روستا بیتوته می‌کنند می‌تواند 3 پایه را در صبح و 3 پایه را در بعد ظهر برنامه ریزی کنند و هر هفته تایم ها را برعکس کنند تا دانش آموزان مجبور نباشند کل سال در یک تایم به مدرسه بیایند.

2-استفاده از ظرفیت ایجاد شده در ماده 2 آیین نامه کلاس های چندپایه:

با توجه به این قانون چنانچه کلاس هایی بیشتر از 3 پایه و بیشتر از 15 نفر تشکلیل گردد به ازای هر پایه 6 ساعت به زمان آموزش در هفته اضافه میشود و به معلم نیز حق التدریس داده میشود.

3-کمک گرفتن از شاگرد معلم ها

می‌تواند از دانش آموز هایی که به سطح درسی بالایی دارند کمک گرفته و آنها را سرگروه دانش آموز های هم پایه یا پایه های پایین تر کنید تا به دیگر دانش آموز ها در زمان های مشخص شده کمک کنند.

4-تفاوت در زمان استراحت:

در برنامه ریزی روزانه 5 زنگ 45 دقیقه ای و 4 زنگ تفریح 15 دقیقه ای وجود دارد،اگر وقت استراحت را طوری تنظیم کنید که سیاحت دانش آموزان به طور متناوب برنامه ریزی شود به طور قابل ملاحظه ای در وقت صرفه جویی میشود.

5-حذف وقت حضور و غیاب:

انجام حضور و غیاب میتواند وقت زیادی را هدر دهد،یک معلم علاقه مند هرگز وقت خود را اینگونه از بین نمی‌برد و بعد از ورود به کلاس با یک نگاه متوجه حضور و غیاب همه دانش آموزان می‌شود که نیاز مند برقراری ارتباط موثری با دانش آموزان است.

6-ثبت فعالیت های آموزشی خارج از وقت کلاس:

در هر روز تا 30 فعالیت میتواند ثبت شود که ثبت آنها در طول کلاس بسیار وقت گیر است پس بهتر است که این تایم به خارج از تایم کلاس واگذار شود.

7-تصحیح امتحانت خارج از وقت کلاس:

به از امتحانات و املا می‌تواند تصحیح برگه ها را به خارج از وقت کلاسی واگذار کنید که تایم بسیار بیشتر ذخیره کنید.

8-برسی دفتر های مشق در خارج از وقت آموزشی:

همانند دو مورد قبلی بهتر است که برسی دفتر های مشق و تکالیف داده شده به خارج از تایم کلاس واگذار شود.