در کلاس‌های چندپایه، نقش معلم به‌مراتب پیچیده‌تر از کلاس‌های تک‌پایه است. معلم در این کلاس‌ها نه‌تنها وظیفه تدریس چند سطح آموزشی را بر عهده دارد، بلکه باید به‌طور هم‌زمان مدیریت کلاس، طراحی فعالیت‌های آموزشی و هدایت یادگیری مستقل دانش‌آموزان را نیز انجام دهد. ازاین‌رو، موفقیت کلاس‌های چندپایه تا حد زیادی به شایستگی‌های حرفه‌ای معلم وابسته است.
یکی از مهم‌ترین توانمندی‌های معلم در کلاس چندپایه، مهارت در برنامه‌ریزی آموزشی و مدیریت زمان است. معلم باید فعالیت‌هایی طراحی کند که دانش‌آموزان بتوانند به‌صورت فردی یا گروهی روی تکالیف مشخص کار کنند، در حالی که آموزش مستقیم برای پایه‌ای دیگر در جریان است. این رویکرد نیازمند تسلط بر روش‌های تدریس فعال و یادگیری خودراهبر است.
علاوه بر این، معلم باید به تفاوت‌های فردی، سطح رشدی و نیازهای آموزشی دانش‌آموزان توجه ویژه داشته باشد. استفاده از روش‌های ارزشیابی کیفی، بازخورد مستمر و ابزارهایی مانند پوشهٔ کار، می‌تواند به معلم کمک کند تا پیشرفت هر دانش‌آموز را به‌صورت دقیق‌تری دنبال کند. پژوهش‌ها تأکید می‌کنند که ارزشیابی در کلاس‌های چندپایه باید فرایندمحور باشد و صرفاً بر نتایج پایانی تکیه نداشته باشد.
در نهایت، معلم کلاس چندپایه باید فردی خلاق، انعطاف‌پذیر و صبور باشد. در صورت حمایت نظام آموزشی از این معلمان و فراهم شدن آموزش‌های تخصصی، کلاس‌های چندپایه می‌توانند به یکی از مؤثرترین فضاهای یادگیری در نظام آموزش ابتدایی تبدیل شوند.
منابع (References)
Little, A. W. (1994). Multi-grade teaching: A review of research and practice. Overseas Development Administration.
Cornish, L. (2006). Implementing multigrade teaching in primary schools. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 34(1), 47–61.
Mason, D. A., & Burns, R. B. (1996). A critique of multigrade class research. Review of Educational Research, 66(3), 307–322.
Miller, B. A. (1991). A review of the qualitative research on multigrade instruction. Appalachia Educational Laboratory.