پوستر علمی شماره ۲

بیان مسئله
بررسی مطالعات داخلی نشان می‌دهد بسیاری از معلمان چندپایه در ایران، برنامه‌ریزی درسی را به‌صورت پایه‌محور و مجزا انجام می‌دهند؛ رویکردی که باعث افزایش بار کاری معلم و کاهش انسجام یادگیری می‌شود. پژوهشگران ایرانی بر ضرورت بازطراحی برنامه‌ریزی درسی در این کلاس‌ها تأکید کرده‌اند.

مؤلفه‌های برنامه‌ریزی مؤثر بر اساس پژوهش‌های داخلی
۱. شروع مشترک درس با موقعیت‌های بومی
مطالعات انجام‌شده در آموزش ابتدایی ایران نشان می‌دهد استفاده از داستان‌ها و موقعیت‌های آشنا با زندگی دانش‌آموزان روستایی، انسجام کلاس را افزایش می‌دهد.

۲. تفکیک سطح یادگیری به‌جای تفکیک محتوا
پژوهش‌ها تأکید می‌کنند تفاوت پایه‌ها باید در سطح پیچیدگی فعالیت باشد، نه در موضوع درس. این رویکرد موجب کاهش وقفه‌های آموزشی می‌شود.

۳. زمان‌بندی منعطف متناسب با توان شناختی
بر اساس تحقیقات داخلی، برنامه‌های زمانی خشک و از پیش‌تعیین‌شده، با ماهیت کلاس چندپایه سازگار نیستند و باید متناسب با پیشرفت واقعی دانش‌آموزان تنظیم شوند.

۴. ارزشیابی توصیفی به‌عنوان ابزار اصلاح تدریس
پژوهش‌های ایرانی نشان می‌دهد ارزشیابی توصیفی، اطلاعات دقیق‌تری برای اصلاح تدریس در کلاس‌های چندپایه فراهم می‌کند و فشار روانی دانش‌آموزان را کاهش می‌دهد.

جمع‌بندی راهبردی
برنامه‌ریزی درسی در کلاس‌های چندپایه ابتدایی ایران، زمانی اثربخش خواهد بود که بر انعطاف، پیوند با بافت بومی و ارزشیابی رشدمحور استوار باشد.

منابع
* حسینی، س. (۱۳۹۴).
برنامه‌ریزی درسی در کلاس‌های چندپایه.
* سیف، علی‌اکبر (۱۳۹۸). اندازه‌گیری، سنجش و ارزشیابی آموزشی.
* نادری، ا. و سیف‌نراقی، م. (۱۳۹۶). آموزش و پرورش ابتدایی.