تعارض قوانین زمانی رخ می‌دهد که دو یا چند قانون درباره یک موضوع حکم متفاوتی ارائه کنند. این موضوع می‌تواند در سطح ملی یا بین‌المللی مطرح شود. در سطح ملی، تعارض معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که یک آیین‌نامه یا بخشنامه، با قوانین عادی یا اساسی تضاد داشته باشد. در این حالت، اصل سلسله‌مراتب قوانین راه‌گشا است. بر اساس این اصل، قوانین اساسی در بالاترین سطح و آیین‌نامه‌ها در پایین‌ترین سطح قرار دارند و هر قانونی که مغایر با قوانین بالادستی باشد، بی‌اعتبار است.

در سطح بین‌المللی، این تعارض معمولاً در حقوق بین‌الملل خصوصی بروز می‌کند، مثلاً زمانی که طرفین یک قرارداد از دو کشور مختلف باشند. برای رفع این مشکل، از اصولی مانند قانون حاکم (قانون محل تنظیم قرارداد) و اصل حاکمیت اراده (انتخاب قانون توسط طرفین) استفاده می‌شود. همچنین، قواعد بین‌المللی مانند کنوانسیون‌های حقوقی، نقش مؤثری در حل تعارض قوانین دارند. آشنایی با این اصول و قواعد، به ویژه برای حقوق‌دانان و فعالان تجارت بین‌الملل، امری حیاتی است تا از بروز اختلافات پیچیده جلوگیری کنند.