هماهنگی یکی از مهم‌ترین اصول در برنامه‌ریزی است که به هم‌راستا کردن تلاش‌ها و منابع در راستای دستیابی به اهداف مشترک اشاره دارد. در سازمان‌ها و پروژه‌های بزرگ، معمولاً چندین تیم یا بخش در حال فعالیت هستند و اگر هماهنگی مناسبی میان آن‌ها وجود نداشته باشد، احتمال بروز تعارض، دوباره‌کاری و اتلاف منابع افزایش می‌یابد. اصل هماهنگی تضمین می‌کند که تمام بخش‌ها در راستای یک هدف واحد فعالیت کنند و از تداخل وظایف جلوگیری شود.

برای ایجاد هماهنگی، ارتباطات موثر نقش کلیدی دارد. جلسات منظم، گزارش‌دهی مستمر و استفاده از سیستم‌های مدیریت اطلاعات می‌تواند همکاری بین تیم‌ها را بهبود بخشد. همچنین، مدیران باید وظایف را به گونه‌ای تقسیم کنند که هر بخش نقش مشخصی در تحقق اهداف ایفا کند. هماهنگی مناسب باعث افزایش بهره‌وری، کاهش اختلافات و تسریع در دستیابی به نتایج می‌شود. در نهایت، این اصل یکی از پایه‌های موفقیت هر برنامه‌ریزی کارآمد است و باید در تمام مراحل تدوین و اجرای برنامه‌ها مدنظر قرار گیرد.