مقدمه:

در کلاس‌های امروزی،با چهره‌های متنوع و انرژی‌های گوناگونی روبرو می‌شویم. در میان این طیف رنگارنگ، دانش‌آموزان بیش‌فعال با آن موتور درونی خستگی‌ناپذیر، گاهی مربیان را به چالش می‌کشند. اما آیا این چالش، پایان ماجراست؟ بدون شک پاسخ منفی است. این انرژی سرریزکننده، اگر در مسیر درست هدایت شود، می‌تواند به موتور محرکی برای ایجاد کلاسی پویا و شاداب تبدیل گردد. راز این تبدیل، نه در مهار و سرکوب، که در درک و هدایت هوشمندانه نهفته است.

بدنه اصلی با توضیحات کامل:

۱. ایجاد ساختار و برنامه‌ریزی واضح

دانش‌آموزان بیش‌فعال در محیط‌های قابل پیش‌بینی بهترین عملکرد را دارند.

یک برنامه بصری (Visual Schedule) روی تخته کلاس نصب کنید که توالی فعالیت‌های روزانه را به‌طور شفاف نشان می‌دهد. این کار با کاهش اضطراب ناشناخته‌ها، به تثبیت ذهن او کمک شایانی می‌کند.

۲. بهره‌گیری از حرکات فیزیکی

این دانش‌آموزان برای تمرکز بهتر نیاز به تخلیه انرژی فیزیکی خود دارند.

از او بخواهید در نقش "دستیار معلم" گچ را پاک کند، برگه‌ها را توزیع کند، یا وسیله‌ای را از دفتر بیاورد. این کار علاوه بر تخلیه انرژی، احساس مسئولیت را در او تقویت می‌نماید.

۳. ارائه دستورات کوتاه و شفاف

پردازش دستورات پیچیده و چندمرحله‌ای برای آنها دشوار است.

به جای گفتن "لطفاً کتابت را دربیاور، تمرین صفحه چهل و دو را پیدا کن و با خودکار آبی حل کن"، بگویید: "کتابت را باز کن. حالا به صفحه چهل و دو نگاه کن."

۴. انتخاب جایگاه استراتژیک در کلاس

جایگاه نشستن تأثیر مستقیمی روی میزان حواس‌پرتی دارد.

او را نزدیک به میز معلم و در ردیف‌های اول بنشانید. دور بودن از پنجره، درب و دانش‌آموزان پرحرف، کمک می‌کند تمرکز بهتری روی تدریس داشته باشد.

۵. تأکید بر تحسین رفتارهای مثبت

تقویت مثبت ، بسیار موثر تر از تذکر منفی ها می باشد

هنگامی که حتی برای مدت کوتاهی روی صندلی خود نشسته یا تکلیفی را به موقع تمام می‌کند، بلافاصله با جملاتی مشخص تحسینش کنید: "آفرین که پنج دقیقه کامل با دقت گوش دادی!"

۶. استفاده از روش‌های تدریس تعاملی و بازی‌محور

نشستن طولانی‌مدت و شنیدن سخنراری برایشان خسته‌کننده است.

از روش‌هایی مانند ایفای نقش، مسابقات آموزشی، یا یادگیری از طریق حرکت استفاده کنید. این روش‌ها انرژی ذهنی و جسمی آنها را به مسیری آموزشی هدایت می‌کند.

۷. ارتباط مستمر و سازنده با والدین

هماهنگی بین خانه و مدرسه یک ضرورت است.

یک دفترچه ارتباط روزانه می‌تواند بسیار مؤثر باشد. رفتارهای مثبت و چالش‌های روزانه در آن یادداشت شده و بین معلم و والدین در گردش باشد.

۸. تعریف اهداف کوتاه‌مدت و قابل دستیابی

اهداف بزرگ و دور، آنها را دلسرد می‌کند.

به جای هدف "امتحان پایان ترم بیست شود"، هدف را اینگونه تعریف کنید: "اگر در این جلسه بیست دقیقه روی تمریناتت متمرکز بمانی، موفق شده‌ای." این "پیروزی‌های کوچک" انگیزه را زنده نگه می‌دارد.

۹. آموزش تکنیک‌های آرام سازی

آنها نیاز دارند که نحوه مدیریت بی‌قراری را بیاموزند

در لحظات آشفتگی، از او بخواهید چشمانش را ببندد و سه نفس عمیق بکشد. این "مکث کوتاه" به او کمک می‌کند کنترل خود را بازیابد.

۱۰. واگذاری مسئولیت‌های معنادار

این کار عزت‌نفس را افزایش داده و انرژی را جهت‌دهی می‌کند.

مسئولیت‌هایی مانند آبیاری گلدان‌های کلاس، جمع‌آوری دفترهای تمرین، یا کنترل روشنایی و تهویه را به او بسپارید. این احساس که "او به کلاس کمک می‌کند" بسیار ارزشمند است.

نتیجه‌گیری:

دانش‌آموز بیش‌فعال،نه یک مشکل، که یک فرصت است. او به ما می‌آموزد که انعطاف‌پذیرتر باشیم، خلاقیت بیشتری به خرج دهیم و در نهایت، تعریف خود از "مدیریت کلاس" را از مفهوم "کنترل" به سمت "همراهی و هدایت" ارتقا دهیم. وقتی ما نقش خود را از یک ناظر به یک راهنمای دلسوز تغییر می‌دهیم، درخواهیم یافت که این موتورهای کوچک و پرانرژی، می‌توانند چراغ‌های پرفروغ و امیدوارکننده‌ای در کارگاه یادگیری باشند.