روش تدریس

روش تدریس (به انگلیسی: Teaching Method) روش سازمان‌دهی شکل یادگیری با هدف برآورده شدن یک هدف آموزشی خاص، یا به جای گذاردن یک اثر یادگیری خاص است. آموزش برنامه‌ای، سخنرانی، و نمایش عملی مثال‌هایی از روش تدریس محسوب می‌شوند. روش تدریس، مجموعهٔ فعالیت‌ها و مراحل تجربی است که برای نیل به هدفی معین انجام می‌شود و بهترین روش روشی است که با صرف کمترین مدت و با توجه به امکانات موجود، بیشترین بهره و نتیجه را عاید گرداند. تدریس را سازمان‌دهی یادگیری دانش‌آموزان تعریف کرده و روش تدریس مجموعهٔ فعالیت‌هایی است که با توجه به شرایط و امکانات موجود صورت‌می‌گیرد تا مساعدترین زمینه را برای‌ پرورش و آموزش مؤثر و مطلوب فراهم سازد.

اهمیت شوخ طبعی در تدریس

کلاس های درس در نگاهی کلی بر۳ دسته اند 1=غمگین و کسل کننده 2=عادی و معمولی 3= شاداب

متاسفانه باید گفت که بیشتر کلاسهای ما از دسته ی اول و دوم است در این گونه کلاس ها به تدریج ارتباط معلم و دانش اموز گسسته میشود در نهایت آموزش های معلم کم اثر یا بی اثر می شود

شوخ طبعی باعث کاهش تنش و اضطراب حاکم بر کلاس میشود حتی اوقات آن را می زداید شوخ طبعی مانع شکسته شدن زودهنگام معلم می شود و در واقع معلم شوخ طبع همانند درخت تناور ای است وقتی تندبادی بی رحمانه بر شاخسار های آن هجوم می برد با جابجا کردن بعضی از برگ ها و شاخه هایش به باد اجازه می دهد تا میان آن ها بگذرد برای نمونه روز امتحان است و دانش آموزان نگران دشواری آن هستند در این بین یکی می پرسد آقا سوالات سخت است معلم با لبخندی ملیح می گوید خیر سالاد بسیار ساده هستند و باید تلاش خود را بکنید

در روی دیگر سکه فرایند یادگیری با معلمی جدی و افراطی دچار اختلال می شود به بیان دیگر فضای سرد و خاموش و بی علاقه تبدیل خواهد شد و کلاس دیگر کاربرد مطلوب و مورد انتظار را نخواهد داشت